Osteoporoza, sëmundja që dobëson kockat dhe rrit rrezikun për fraktura, shpesh nuk diagnostikohet dhe nuk trajtohet siç duhet në Zvicër.
Sipas të dhënave të organizatave shëndetësore, rreth 684 mijë gra të prekura nga kjo sëmundje nuk marrin trajtim.
Osteoporoza mbetet një problem shëndetësor që shpesh kalon pa u vënë re, pasi mund të zhvillohet për vite me radhë pa shkaktuar simptoma të dukshme.
Sipas raportimit të mediumit zviceran Watson, duke iu referuar Ligës Zvicerane kundër Reumatizmit dhe Fondacionit Ndërkombëtar të Osteoporozës, rreth 684 mijë gra në Zvicër që vuajnë nga kjo sëmundje nuk marrin trajtim, transmeton Telegrafi.
Ndërkohë, përmasat e mungesës së trajtimit te burrat nuk janë përcaktuar ende qartë.
Osteoporoza shkakton dobësimin e strukturës së kockave, duke i bërë ato më të brishta dhe më të prirura për t’u thyer edhe pas goditjeve të lehta ose rrëzimeve.
Sipas të dhënave të publikuara, pas moshës 50-vjeçare, një në dy gra dhe një në pesë burra pësojnë gjatë jetës një frakturë të lidhur me osteoporozën.
Një nga problemet kryesore është se sëmundja mund të përparojë pa shenja të dukshme. Për këtë arsye, shumë persona nuk e kuptojnë se kanë probleme me shëndetin e kockave deri në momentin kur pësojnë një frakturë.
Sipas Ligës Zvicerane kundër Reumatizmit, edhe pas një frakture, pacientët shpesh nuk i nënshtrohen ekzaminimeve të nevojshme për të përcaktuar nëse shkaku është osteoporoza.
Kjo krijon rrezikun që sëmundja të mbetet e patrajtuar dhe pacientët të pësojnë fraktura të tjera që mund të parandaloheshin.
Për të rritur ndërgjegjësimin, organizata ka nisur një fushatë kombëtare që synon t’i nxisë njerëzit të kujdesen më herët për shëndetin e kockave dhe të vlerësojnë faktorët e tyre të rrezikut.
Ekspertët theksojnë rëndësinë e identifikimit të hershëm të personave në rrezik, veçanërisht te gratë pas menopauzës dhe te personat e moshuar.
Vlerësimi mjekësor dhe ekzaminimet e përshtatshme mund të ndihmojnë në zbulimin e sëmundjes përpara se ajo të shkaktojë fraktura serioze.
Rasti i Zvicrës nxjerr në pah një problem më të gjerë: edhe kur ekzistojnë mundësitë për diagnostikim dhe trajtim, një numër i madh pacientësh mund të mbeten pa kujdesin e nevojshëm shëndetësor./Telegrafi/