Kupa e Botës 1966 mbetet momenti më i madh në historinë e futbollit anglez. Edhe pse Anglia konsiderohet vazhdimisht një nga favoritët në çdo Botëror, ajo ka arritur ta fitojë trofeun vetëm një herë, pikërisht në turneun e organizuar në vendin e saj.
Shprehja e famshme “It’s Coming Home” dëgjohet pothuajse në çdo Kampionat Evropian apo Botëror, por futbolli u kthye në shtëpi vetëm një herë – 60 vjet më parë, në Wembley.
Ndërsa sot Anglia e drejtuar nga Thomas Tuchel ka udhëtuar drejt Kupës së Botës 2026 me më pak presion se zakonisht, historia e vitit 1966 vazhdon të mbetet pika më e lartë e futbollit anglez.
Rruga drejt finales
Anglia e nisi turneun me një barazim pa gola ndaj Uruguait, por më pas tregoi forcën e saj duke mposhtur Meksikën dhe Francën me rezultat 2-0.
Në çerekfinale eliminoi Argjentinën me rezultat minimal 1-0, ndërsa në gjysmëfinale triumfoi 2-1 ndaj Portugalisë falë dy golave të legjendës Bobby Charlton.
Kjo fitore siguroi finalen e madhe kundër Gjermanisë Perëndimore në Wembley, më 30 korrik 1966.
Nata që e bëri Geoff Hurst të pavdekshëm
Finalja nisi më mirë për gjermanët, të cilët kaluan në epërsi me golin e Helmut Haller në minutën e 11-të. Megjithatë, Geoff Hurst barazoi shpejt rezultatin, ndërsa Martin Peters shënoi për 2-1 në minutën e 78-të.
Kur dukej se Anglia po shkonte drejt triumfit, Wolfgang Weber barazoi në minutat e fundit dhe e dërgoi ndeshjen në vazhdime.
Aty ndodhi momenti që edhe sot konsiderohet një nga episodet më të debatueshme në historinë e futbollit.
Goli fantazmë që vazhdon të diskutohet
Në minutën e 101-të, Geoff Hurst goditi fuqishëm drejt portës. Topi u përplas në traversë dhe ra pranë vijës së portës.
Arbitri zviceran Gottfried Dienst u konsultua me anësorin sovjetik Tofiq Bahramov, i cili sinjalizoi gol. Vendimi u pranua dhe Anglia kaloi në epërsi 3-2. Por debati nuk është mbyllur as pas gjashtë dekadash.
Pamjet televizive dhe analizat moderne kompjuterike kanë sugjeruar se topi nuk e kaloi plotësisht vijën e portës, kusht i domosdoshëm që goli të konsiderohet i rregullt.
Madje edhe profesori Andrew Zisserman nga Universiteti i Oksfordit analizoi rastin dhe arriti në përfundimin se topi nuk kishte kaluar tërësisht vijën.
Megjithatë, në mungesë të teknologjisë së vijës së portës që përdoret sot, vendimi i arbitrave mbeti në fuqi dhe nuk mund të ndryshohej.
– YouTube www.youtube.com
Fundi i ëndrrës gjermane
Pas golit kontrovers, Gjermania Perëndimore u hodh e gjitha në sulm në kërkim të barazimit.
Në sekondat e fundit, Geoff Hurst shfrytëzoi hapësirat e krijuara dhe shënoi golin e tretë personal, duke vulosur fitoren 4-2 të Anglisë.
Ai u bë futbollisti i parë dhe deri më sot i vetmi që ka realizuar het-trik në një finale të Kupës së Botës.
– YouTube www.youtube.com
Fotografia që hyri në histori
Pas vërshëllimës së fundit, kapiteni Bobby Moore ngriti trofeun e Kupës së Botës në Wembley, duke krijuar një nga fotografitë më ikonike në historinë e sportit.
Mbi supet e bashkëlojtarëve Geoff Hurst, Ray Wilson dhe Martin Peters, Moore u bë simboli i suksesit më të madh të futbollit anglez.
Për të përjetësuar atë moment, pranë stadiumit të vjetër të West Hamit u vendos statuja e famshme “Champions”, e cila vazhdon të kujtojë brezin që i solli Anglisë titullin e vetëm botëror.
Kujtimet e fundit të një legjende
Sot, në moshën 84-vjeçare, Geoff Hurst është i vetmi futbollist i mbijetuar nga formacioni anglez që fitoi Kupën e Botës në vitin 1966.
Ai vazhdon të marrë pjesë në aktivitete publike dhe shpesh kujton natën që e bëri të pavdekshëm në historinë e futbollit.
“Gjermanët kanë debatuar për atë gol për dekada. Por nuk mund të ma marrin më. Është pjesë e historisë”, ka deklaruar Hurst.
Pavarësisht polemikave që vazhdojnë edhe sot, viti 1966 mbetet momenti i vetëm kur Anglia arriti të ngrejë trofeun e Kupës së Botës dhe ta sjellë futbollin “në shtëpi”. /Telegrafi/