Pas këtij zakoni të zakonshëm fshihen arsye psikologjike që na bëjnë ta shtyjmë përdorimin e gjërave që në të vërtetë i duam më shumë
Një fustan i ri, një këmishë elegante apo një xhaketë që na ka pëlqyer shumë përfundojnë në dollap me mendimin se do t’i veshim “për ndonjë rast të veçantë”. Problemi është se ai rast shpesh nuk vjen kurrë. Kalojnë muaj, etiketa vazhdon të qëndrojë mbi rrobë, ndërsa ne u rikthehemi veshjeve të vjetra dhe të sigurta.
Por pse e kemi kaq të vështirë të veshim gjërat që na pëlqejnë vërtet? Kjo sjellje e zakonshme lidhet me shumë më tepër sesa thjesht me mënyrën si i organizojmë rrobat.
Një zakon që e marrim me vete që nga fëmijëria
Për shumë njerëz, ruajtja e rrobave të reja për “rastin e veçantë” është një zakon që nis në familje. Në shumë shtëpi, servisi më i bukur mbahej në vitrinë, gotat e kristalta nxirreshin vetëm për raste të veçanta, ndërsa mbulesa elegante e tavolinës përdorej vetëm gjatë festave.
Prindërit dhe gjyshërit tanë janë rritur në kohë kur rrobat cilësore dhe sendet e mira për shtëpinë nuk ishin gjithmonë të lehta për t’u gjetur. Prandaj, ata na mësuan t’i vlerësonim dhe t’i përdornim me kujdes.
Problemi shfaqet kur kujdesi shndërrohet në shtyrjen e vazhdueshme të përdorimit të tyre “për më vonë”. Fillojmë ta shohim konsumimin normal si humbje, në vend që ta pranojmë si pasojë të natyrshme të përdorimit të diçkaje që është krijuar për t’u veshur, transmeton Telegrafi.
Edhe rrobat e papërdorura plaken
Paradoksi është se rrobat mund të dëmtohen edhe kur qëndrojnë të paprekura për vite në dollap. Materialet plaken pavarësisht nëse i përdorim apo jo.
Elastani me kalimin e kohës humbet elasticitetin, ngjitësit e përdorur në këpucë mund të thahen, ndërsa lëkura, natyrale ose artificiale, mund të fillojë të çahet nëse nuk mirëmbahet siç duhet.
Për më tepër, trupi ynë ndryshon, ashtu si edhe moda. Një fustan që e kemi ruajtur për tre vjet mund të mos na përshtatet më ose mund të mos jetë më në përputhje me stilin tonë. Në vend që të na sjellë kënaqësi, ai mund të bëhet thjesht një kujtesë e parave të shpenzuara për diçka që nuk e kemi përdorur kurrë.
Çdo ditë është një rast i mirë
Gjithnjë e më shumë flitet për rëndësinë e shijimit të përditshmërisë dhe gjetjes së kënaqësisë në gjërat e vogla. Megjithatë, këtë filozofi rrallë e zbatojmë kur bëhet fjalë për veshjet.
Pjesa më e madhe e jetës sonë nuk përbëhet nga dasma, bankete dhe festa të mëdha. Shumicën e kohës e përbëjnë ditët e zakonshme.
Nëse nuk i lejojmë vetes të veshim fustanin tonë të preferuar ose këmishën elegante në një ditë të zakonshme, po e shtyjmë kënaqësinë për një të ardhme të papërcaktuar. Ndërkohë, pikërisht në përditshmëri zhvillohet pjesa më e madhe e jetës sonë.
Të veshësh rrobat që të pëlqejnë nuk është shenjë kotësie. Mund të jetë një mënyrë për t’u kujdesur për humorin dhe për të përmirësuar mënyrën si ndihemi me veten.
Si ta ndryshojmë këtë zakon?
Nëse e njihni veten te zakoni i të priturit të “rastit më të mirë”, mund të provoni disa ndryshime të thjeshta.
Hiqeni etiketën pas blerjes. Nëse nuk keni ndërmend ta ktheni rrobën, mos e mbani etiketën “për çdo rast”. Kjo e bën veshjen të duket sikur është ende e re dhe e paprekur. Pasi ta hiqni, ajo do të bëhet më shpejt pjesë e gardërobës suaj.
Kombinoni veshjet elegante me ato të përditshme. Një bluzë elegante mund të duket bukur me xhinse, ndërsa një xhaketë klasike mund të kombinohet me një bluzë të thjeshtë dhe atlete. Kështu, veshjet e veçanta nuk lidhen më vetëm me raste festive.
Mund të provoni edhe “testin e tri orëve”: vishni rrobën e re ndërsa punoni nga shtëpia, lexoni ose pushoni gjatë fundjavës. Kjo ju ndihmon të mësoheni me të, të shihni nëse është e rehatshme dhe të kuptoni se nuk është e nevojshme të prisni një ngjarje të veçantë për ta veshur.
Herën tjetër kur të mendoni: “Më vjen keq ta vesh këtë fustan sot”, kujtoni se rasti më i rëndësishëm është pikërisht dita që po jetoni tani. /Telegrafi/