Poezi nga: Jonas Aistis
Përktheu: Maksim Rakipaj
Janë ulur retë, shumë janë ulur.
Re të zeza, të rënda.
Jetë të ëmbël piva
Nga kupë e durve të tua.
Dhe dukej gjithçka e kthjellët.
Megjithatë ti (u prehsh në paqe)
M’i more ditët dhe i ndeve,
Si të linjtat, që në diell zbardhen.