Një analizë e vetme nuk mjafton, ndërsa përdorimi pa nevojë të qartë mund të ndikojë në fertilitet, gjak, zemër dhe prodhimin natyror të hormonit
Terapia zëvendësuese me testosteron nuk është më vetëm një trajtim që përshkruhet në ordinancën e mjekut. Vitet e fundit ajo është bërë pjesë e një trendi të gjerë që lidhet me performancën, jetëgjatësinë dhe shëndetin e burrave.
Tema është rikthyer në vëmendje pasi sekretari amerikan i Mbrojtjes, Pete Hegseth, njoftoi se pjesëtarët e ushtrisë mbi 30 vjeç do të testohen për mungesë të testosteronit dhe se ata që plotësojnë kriteret do të mund të marrin terapi zëvendësuese.
Përdorimi i testosteronit është rritur ndjeshëm, i nxitur edhe nga klinikat private, telemjekësia dhe rrjetet sociale, ku shpesh paraqitet si zgjidhje për lodhjen, plakjen dhe rënien e performancës. Megjithatë, mjekët theksojnë se ky trajtim nuk është i nevojshëm dhe as i sigurt për çdo burrë.
Kujt i rekomandohet terapia?
Terapia zëvendësuese me testosteron, e cila mund të jepet përmes injeksioneve, xhelit, implanteve ose barnave orale, synon kryesisht burrat me hipogonadizëm të konfirmuar – gjendje në të cilën organizmi nuk prodhon mjaftueshëm testosteron.
Zakonisht kërkohen nivele vazhdimisht të ulëta të hormonit, të shoqëruara me simptoma si:
- ulje e dëshirës seksuale;
- lodhje dhe dobësi;
- disfunksion erektil;
- humor i ulët;
- humbje e masës dhe forcës muskulore;
- ulje e dendësisë së kockave.
Rënia natyrore e testosteronit me moshën nuk mjafton vetvetiu për ta arsyetuar trajtimin. Niveli mund të ulet edhe për shkak të obezitetit, stresit, mungesës së gjumit, apnesë së gjumit, sëmundjeve kronike, dëmtimit të testikujve ose çrregullimeve të hipofizës.
Sipas udhëzimeve të Shoqatës Amerikane të Urologjisë, diagnoza nuk duhet të vendoset nga një analizë e vetme. Niveli i ulët duhet të konfirmohet me dy matje të ndara, të kryera në mëngjes, së bashku me vlerësimin e simptomave dhe të shkaqeve të mundshme, transmeton Telegrafi.
Cilat janë përfitimet?
Te burrat me mungesë të konfirmuar të testosteronit, terapia mund ta përmirësojë dëshirën seksuale, funksionin erektil, masën muskulore, dendësinë e kockave, energjinë dhe humorin.
Megjithatë, nuk ka prova të mjaftueshme se rritja e testosteronit te burrat me nivele normale ose vetëm pak të ulëta përmirëson ndjeshëm aftësitë mendore, performancën sportive apo jetëgjatësinë.
Pra, testosteroni nuk duhet parë si trajtim i përgjithshëm kundër lodhjes ose plakjes.
Cilat janë rreziqet?
Edhe kur rekomandohet me arsye mjekësore, terapia kërkon kontrolle të vazhdueshme. Ajo mund ta rrisë numrin e qelizave të kuqe të gjakut, duke e trashur gjakun dhe duke shtuar rrezikun e komplikimeve.
Mund të shkaktojë gjithashtu:
- ulje të prodhimit të spermës dhe probleme me fertilitetin;
- puçrra;
- ndjeshmëri ose zmadhim të gjinjve;
- mbajtje të lëngjeve;
- përkeqësim të apnesë së patrajtuar të gjumit.
Studimi i madh Traverse, i publikuar në revistën prestigjioze The New England Journal of Medicine, nuk gjeti rritje të përgjithshme të infarktit, goditjes në tru apo vdekjes kardiovaskulare te burrat me hipogonadizëm që morën testosteron, krahasuar me ata që morën placebo. Megjithatë, në grupin e trajtuar u regjistruan më shpesh disa probleme, përfshirë fibrilacionin atrial, embolinë pulmonare dhe dëmtimin akut të veshkave.
Terapia gjithashtu e frenon prodhimin natyror të testosteronit dhe mund ta ulë ndjeshëm prodhimin e spermës. Për këtë arsye, zakonisht nuk rekomandohet për burrat që planifikojnë të kenë fëmijë.
Çfarë nënkupton kjo për ushtrinë?
Te ushtarët, interpretimi i rezultateve mund të jetë veçanërisht i ndërlikuar. Stërvitjet intensive, mungesa e gjumit dhe stresi i zgjatur fizik e psikologjik mund ta ulin përkohësisht testosteronin.
Kjo do të thotë se një rezultat i ulët nuk tregon domosdoshmërisht mungesë të përhershme që kërkon trajtim. Mund të jetë reagim kalimtar i organizmit ndaj kushteve ekstreme.
Përdorimi afatgjatë mund të krijojë edhe probleme praktike, sepse organizmi e ul prodhimin natyror të hormonit. Nëse terapia ndërpritet papritur gjatë një misioni, personi mund të mbetet përkohësisht me nivele edhe më të ulëta.
Përfundimi i ekspertëve është i qartë: terapia me testosteron mund të jetë shumë e dobishme për burrat me mungesë të vërtetuar, por nuk duhet përdorur si rrugë e shkurtër drejt më shumë energjie, rinisë apo performancës më të lartë. /Telegrafi/