Seriali “Stranger Things” pothuajse po i vjen fundi, duke shënuar një moment të rëndësishëm për Netflix. Kjo gjithashtu do të thotë humbjen e produktit më fitimprurës të platformës së transmetimit, por edhe fundin e një epoke.
Në disa aspekte, seriali tashmë ndihet si një relike nga një kohë tjetër, pasi kur debutoi në vitin 2016, Netflix ishte një hyrje e patrembur në botën e televizionit, duke u përpjekur ende të provonte legjitimitetin e përmbajtjes origjinale të transmetimit si koncept.
“Stranger Things” nuk ishte suksesi i parë i Netflix-it — tituj si “House of Cards” dhe “Orange is the New Black” ishin tashmë shumë të njohur në atë kohë — por tërhoqi vëmendjen e publikut si asnjë serial i Netflix-it më parë.
– YouTube youtu.be
Gjatë viteve në vijim, reputacioni i Netflix pësoi luhatje dramatike. Së pari, arriti ta forconte reputacionin e tij si një gjigant i vërtetë televiziv. Pastaj, gradualisht ra – deri në atë pikë sa, me disa përjashtime të dukshme, fjalët Netflix Original tani shoqërohen me diçka që nënkupton përmbajtje të harrueshme. Përmes të gjitha këtyre ndryshimeve, “Stranger Things” ka mbetur një konstante; një kujtesë për fuqinë që Netflix dikur kishte për të shfrytëzuar frymën e kohës.
Vlen të përmendet se “Stranger Things” është gjithashtu një nga serialet e pakta të Netflix që e rrit audiencën sezon pas sezoni. Kohët e fundit, kjo është diçka me të cilën transmetuesi ka pasur vështirësi: Sezonet e para të serialeve si trilleri korean “Squid Game” ose adaptimi i familjes Addams “Wednesday” janë ndër programet televizive më të shikuara të dekadës, por të dyja përjetuan të ashtuquajturën “sindromë të sezonit të dytë”, në të cilën panë një rënie të ndjeshme – në shikueshmëri dhe entuziazëm të përgjithshëm. Disa nga hitet e tjera të mëdha të kohëve të fundit të Netflix kanë qenë në thelb të rastësishme: miniserialet britanike “Adolescence” dhe “Baby Reindeer” ishin jashtëzakonisht të njohura, por të dyja ishin histori të shkurtra dhe të pavarura.
Është gjithashtu tregues se Netflix po publikon sezonin e pestë të “Stranger Things” në tetë episode të ndara në tre seri (katër prej tyre u publikuan në nëntor, tre në Krishtlindje dhe episodi i fundit i filmit në Vitin e Ri). Tërheqja e kësaj strategjie është e dukshme dhe e provuar nga koha: publikimi gradual i një seriali televiziv është një mënyrë për të zgjeruar rëndësinë e tij, praninë e tij në jetën tonë dhe, për rrjedhojë, audiencën e tij.
Megjithatë, kjo qasje bie ndesh me strategjinë dikur kokëfortë të publikimit të Netflix dhe flet për dilemën themelore në të cilën ndodhet tani transmetuesi.
Që nga fillimi i tij, Netflix zakonisht ka zgjedhur të publikojë seriale origjinale të plota, duke i ftuar audiencat të “shikojnë në maratonë”, në vend që të publikojë përmbajtje çdo javë. Sigurisht, ka arsye të mira – financiare dhe logjistike – pse formati tradicional televiziv me një episod në javë ka zgjatur kaq shumë. Në vitet e fundit, rivalët në rritje të Netflix si Apple TV dhe Disney+ kanë shijuar sukses të konsiderueshëm me një model më tradicional të publikimit javor, me shfaqje si “Severance” që kanë ruajtur një vend në bisedën kulturore për muaj të tërë. Fakti që Netflix, me “Stranger Things” dhe seriale të tjera, ka filluar të provojë një lloj modeli hibrid publikimi mund të lexohet si një pranim i heshtur se tradicionalistët mund të kenë pasur të drejtë.
Ndërsa seriali “Stranger Things” i afrohet finales së tij, Netflix po përballet me një sërë pyetjesh: cili do të jetë “Stranger Things” i radhës, a ka nevojë për të dhe ku do të shkojë më pas? /Telegrafi/