Eliminimi i tretë radhazi i Italisë nga Kupa e Botës nuk është vetëm një goditje për reputacionin dhe moralin e futbollit italian, por edhe një humbje e madhe ekonomike.
Një analizë e kryer nga shtypi italian tregon se dështimi për t’u kualifikuar do të ketë pasoja konkrete për ekonominë dhe mirëqenien sociale, me dëmin total të vlerësuar në deri në 1.5 miliardë euro. Kjo shifër përfshin gjithçka, nga humbjet e drejtpërdrejta financiare deri te pasojat sociale afatgjata, shkruan Calciomercato.
Ky dështim vjen në një kohë jashtëzakonisht të ndjeshme për futbollin italian. Kujtimet e lotëve të Azzurrëve s pas humbjes me penallti ndaj Bosnjës janë ende të freskëta, ashtu si edhe zhgënjimi i brezave të tifozëve të rinj që nuk e kanë parë kurrë ekipin e tyre kombëtar në një turne botëror.
Përveç kësaj, futbolli italian është tronditur edhe nga konfliktet politike në krye të Federatës së Futbollit (FIGC), dhe së fundmi është nisur një hetim kundër gjyqtarit Gianluca Rocchi me dyshimin për përfshirje në mashtrime sportive.
Një goditje ekonomike prej qindra miliona eurosh
Sipas një analize të detajuar të kryer nga OpenEconomics dhe të raportuar nga La Repubblica, mungesa në Kupën e Botës do të shkaktojë një rënie të kërkesës së brendshme në shumën prej 222 milionë eurosh. Kjo shumë i referohet konsumit të reduktuar në kafene dhe restorante, një rënie të të ardhurave nga bastet, mungesës së çmimeve të FIFA-s dhe shitjeve më të ulëta të rekuizitave të tifozëve.
Kjo rënie e kërkesës do të ndikojë drejtpërdrejt në produktin e brendshëm bruto (PBB), i cili do të jetë 321 milionë euro më i ulët. Kjo është, siç thekson La Repubblica, vlerë që nuk do të krijohet në formën e mallrave dhe shërbimeve përfundimtare. Pasojat do të ndihen edhe në tregun e punës – vlerësohet se si rezultat nuk do të krijohen 3,679 vende pune ekuivalente me kohë të plotë.
Këtu përfshihen kamerierët sezonal, punonjësit në agjencitë e udhëtimit që do të punonin në marrëveshjet e minutës së fundit, shitësit e televizioneve të reja dhe menaxherët e shitjeve të mallrave për tifozët.
Jo më pak e rëndësishme është goditja për familjet, të cilat do të humbasin 313 milionë euro në të ardhura, ndërsa shteti do të regjistrojë një deficit prej 89 milionë eurosh në të ardhura tatimore, që përfshin taksat direkte dhe indirekte.
Çmimet e humbura të FIFA-s
Duke dështuar të kualifikohet për Kupën e Botës 2026 në Kanada, Shtetet e Bashkuara dhe Meksikë – e treta radhazi pas Rusisë 2018 dhe Katarit 2022 – Italia po humbet çmimin e pasur të dhënë nga FIFA. Fondi i çmimeve të këtij viti është më bujar se kurrë për shkak të rritjes së numrit të ekipeve pjesëmarrëse në 48, gjë që ka tërhequr edhe interes më të madh nga sponsorët.
FIFA do të shpërndajë një total prej 727 milionë dollarësh për federatat kombëtare dhe, sipas Guardian, kjo shumë mund të jetë edhe më e lartë. Kjo është një rritje e konsiderueshme krahasuar me fondin e çmimeve prej 440 milionë dollarësh për Kupën e Botës në Katar.
Dëm afatgjatë për markën italiane të futbollit
Megjithatë, analiza paralajmëron se dëmi nuk është vetëm i menjëhershëm, por duhet të shihet në planin afatgjatë. Hulumtimi i OpenEconomics, bazuar në të dhënat nga zyra italiane e statistikave Istata, tregon se Kupat e Botës të njëpasnjëshme po e dobësojnë gradualisht markën e “Italisë së futbollit”. Kjo gjithashtu zvogëlon rolin e ekipit kombëtar si një nxitës komercial për të gjithë ekonominë italiane.
Kosto sociale prej 1.5 miliardë eurosh
Mungesa e Azzurrëve nga Kupa e Botës, përfundon La Repubblica, po lë gjurmë edhe në strukturën shoqërore. Vlera totale e përfitimeve sociale të parealizuara vlerësohet në 1.5 miliardë euro. Kjo shumë përbëhet nga disa komponentë.
E para është e ashtuquajtura “vlerë hedonike” prej 266 milionë eurosh, e cila i referohet kënaqësisë dhe përfitimit të kohës së lirë të kaluar duke parë ndeshje, qoftë në televizion apo në kafene. Një shtesë prej 180 milionë eurosh vjen nga mungesa e kohezionit social që vjen nga përjetimi i ngjarjeve të mëdha sportive së bashku. Kjo përfshin kostot e udhëtimit për të vizituar miqtë ose dhuratat për mikpritësit.
Pjesa më e madhe, plot 715 milionë euro, lidhet me “trashëgiminë kombëtare”. Kjo përfshin një ndjenjë përkatësie, reputacion ndërkombëtar dhe dukshmëri, të cilat reflektohen në mënyrë indirekte në tërheqjen turistike dhe promovimin e përsosmërisë italiane jashtë sportit.
Së fundmi, është dëmi prej 375 milionë eurosh që lidhet me pjesëmarrjen e reduktuar në sport. Dihet mirë se ngjarjet e mëdha sportive i inkurajojnë njerëzit të jenë fizikisht aktivë, gjë që ka efekte pozitive në shëndet dhe mirëqenie. Një shembull i kohëve të fundit i këtij fenomeni janë fitoret e tenistit Jannik Sinner dhe ndikimi i tyre pozitiv në popullaritetin e tenisit në Itali. /Telegrafi/