Edhe pas vitesh me mbipeshë, organizmi mund të përfitojë ndjeshëm nga dobësimi, ndërsa disa nga rreziqet kryesore për zemrën mund të ulen
Obeziteti prej kohësh nuk konsiderohet vetëm çështje e pamjes fizike. Ai lidhet me presionin e lartë të gjakut, diabetin e tipit 2, çrregullimet e yndyrave në gjak dhe rritjen e rrezikut për sëmundje kardiovaskulare.
Por çfarë ndodh me zemrën kur një person humb kilogramët e tepërt? A mund të zvogëlohen pasojat e krijuara gjatë viteve dhe çfarë roli kanë barnat moderne kundër obezitetit, si semaglutidi?
Obeziteti ndikon në shumë faktorë të rrezikut njëkohësisht
Indi dhjamor i tepërt nuk është thjesht rezervë energjie. Ai është metabolikisht aktiv dhe mund të ndikojë në presionin e gjakut, metabolizmin e glukozës, yndyrat në gjak dhe proceset inflamatore.
Organizata Botërore e Shëndetësisë e klasifikon obezitetin si sëmundje kronike dhe thekson lidhjen e tij me sëmundjet kardiovaskulare, diabetin dhe probleme të tjera kronike.
Prandaj, humbja e peshës mund të përmirësojë disa faktorë të rrezikut njëkohësisht. Presioni i gjakut, kontrolli i sheqerit dhe profili i yndyrave mund të përmirësohen, ndërsa ngarkesa mbi zemrën zvogëlohet. American Heart Association thekson se obeziteti është faktor i pavarur rreziku për sëmundjet e zemrës dhe se mbajtja e një peshe më të shëndetshme e ul këtë rrezik.
Çfarë ndodh gjatë infarktit?
Infarkti zakonisht ndodh kur një arterie koronare bllokohet dhe një pjesë e muskulit të zemrës mbetet pa furnizim të mjaftueshëm me gjak dhe oksigjen.
Shenja më tipike është presioni, shtrëngimi ose dhimbja në gjoks, që mund të përhapet në njërin ose të dy krahët, shpinë, qafë apo nofull. Mund të shfaqen edhe frymëmarrje e vështirësuar, djersitje, nauze ose marramendje.
Infarkti mund të shkaktojë edhe çrregullime serioze të ritmit të zemrës. Në rast të arrestit kardiak, reanimimi i menjëhershëm dhe përdorimi i defibrilatorit automatik të jashtëm, AED, mund të jenë vendimtarë për mbijetesën, transmeton Telegrafi.
Pse perimetri i belit është kaq i rëndësishëm?
Nuk ka rëndësi vetëm numri në peshore. Shpërndarja e yndyrës në trup është gjithashtu e rëndësishme.
Yndyra që grumbullohet rreth barkut dhe organeve të brendshme, e njohur si yndyrë viscerale, lidhet veçanërisht me rrezikun metabolik dhe kardiovaskular. Për këtë arsye, perimetri i belit mund të japë informacion shtesë për rrezikun, edhe te personat me indeks të masës trupore jo shumë të lartë.
A e mbron semaglutidi zemrën vetëm sepse zvogëlon peshën?
Jo domosdoshmërisht vetëm për këtë arsye.
Studimi i madh klinik SELECT, i publikuar në The New England Journal of Medicine, përfshiu persona me mbipeshë ose obezitet, me sëmundje kardiovaskulare të njohur, por pa diabet. Semaglutidi 2.4 mg një herë në javë uli me rreth 20 për qind rrezikun relativ të kombinimit të vdekjes kardiovaskulare, infarktit jo fatal dhe goditjes jo fatale në tru, krahasuar me placebo.
Humbja e peshës është një pjesë e rëndësishme e këtij përfitimi, por përmirësimi i faktorëve metabolikë dhe proceseve inflamatore mund të kontribuojë gjithashtu. Megjithatë, kjo terapi nuk është e përshtatshme për secilin dhe duhet të përshkruhet e monitorohet nga mjeku.
A është ndonjëherë vonë për të humbur peshë?
Jo.
Edhe te personat që tashmë kanë aterosklerozë ose kanë kaluar infarkt, ulja e peshës së tepërt, aktiviteti fizik i përshtatur, kontrolli i presionit, sheqerit dhe kolesterolit, si dhe trajtimi i duhur mjekësor mund të zvogëlojnë rrezikun e ngjarjeve të tjera kardiovaskulare.
Megjithatë, duhet bërë një dallim i rëndësishëm: humbja e peshës mund të përmirësojë funksionimin e sistemit kardiovaskular dhe të ulë rrezikun e ardhshëm, por nuk mund të zhbëjë domosdoshmërisht çdo dëmtim të krijuar më parë në muskulin e zemrës.
Prandaj, sa më herët të fillojë kontrolli i peshës dhe faktorëve të tjerë të rrezikut, aq më mirë. Por edhe pas shumë vitesh me kilogramë të tepërt, ndryshimi mund të ketë përfitime të rëndësishme për zemrën. /Telegrafi/