E dimë se historia është trillim, por pas episodit të fundit mund të mbetet një zbrazëti që nuk është aspak e rastësishme
Pas disa sezonesh, dhjetëra episodesh dhe shumë orësh me të njëjtët personazhe, vjen episodi i fundit i serialit të preferuar. Titrat mbarojnë, historia përfundon, por në vend të kënaqësisë nga fundi, mund të mbetet një ndjenjë e pazakontë boshllëku.
Nëse pas përfundimit të një seriali jeni ndier sikur po ndaheni nga njerëz që i njihni vërtet, kjo ka një shpjegim të kuptueshëm psikologjik.
Psikoterapistja Saba Lurie, themeluese e qendrës Take Root Therapy, shpjegon se shikimi i një seriali që duam mund të jetë shumë më tepër sesa argëtim. Me kalimin e kohës, lidhemi me personazhet, identifikohemi me përvojat e tyre dhe përfshihemi emocionalisht në atë që u ndodh.
Ndjenja e humbjes mund të jetë edhe më e fortë nëse seriali na ka dhënë ngushëllim gjatë një periudhe të vështirë të jetës ose nëse e kemi parë veten te personazhet dhe marrëdhëniet e tyre.
E dimë se nuk janë realë, por lidhja mund të jetë e tillë
Në mënyrë racionale, e dimë se po shohim aktorë që luajnë personazhe të trilluar dhe se çdo serial një ditë përfundon. Megjithatë, kjo nuk e përjashton krijimin e një lidhjeje emocionale të vërtetë.
Seriali mund të bëhet pjesë e rutinës sonë, diçka që e presim pas një dite të lodhshme ose një mënyrë për t’u shkëputur për pak nga përditshmëria. Fakti që e dimë se do të përfundojë nuk do të thotë se nuk do të na mungojë.
Për këtë arsye, përfundimi i parë zakonisht ka ndikimin më të fortë. Rishikimi i serialit mund ta rikthejë ndjenjën e rehatisë, por tashmë e dimë çfarë do të ndodhë dhe si përfundon historia, transmeton Telegrafi.
Pse personazhet e trilluar na bëhen kaq të afërt?
Një arsye është koha që kalojmë me ta. Personazhet televizive ndonjëherë i shohim më shpesh sesa disa miq në jetën reale.
Përveç kësaj, kemi qasje të pazakontë në jetën e tyre: dimë frikën, sekretet, problemet e dashurisë, marrëdhëniet familjare dhe momentet e tyre më të brishta.
Tek ata mund të njohim veten ose marrëdhëniet që do të dëshironim t’i kishim.
Këto “miqësi” janë gjithashtu më të thjeshta se marrëdhëniet reale. Për një miqësi të vërtetë nevojiten kohë, përpjekje dhe cenueshmëri emocionale. Me një personazh televiziv mund të krijojmë ndjenjë afërsie pa rrezikun e refuzimit, konfliktit apo zhgënjimit.
Si të përballeni me fundin e serialit?
Nuk ka një mënyrë të vetme. Disa njerëz e shikojnë sërish serialin nga episodi i parë, sepse personazhet e njohura u japin ndjenjë sigurie dhe rehatie.
Të tjerë kërkojnë menjëherë një serial të ri, ndërsa disa ndihen më mirë duke folur me miq ose me fansa të tjerë që kanë ndjekur të njëjtën histori.
Ndarja e përshtypjeve dhe diskutimi për fundin mund ta lehtësojnë ndjenjën e humbjes.
Lurie thekson se nuk ka nevojë as ta shmangim trishtimin. Fundet janë pjesë e përvojës së një historie që e kemi dashur dhe pranimi i emocioneve mund të jetë mënyra më e natyrshme për t’u ndarë prej saj.
Prandaj, zbrazëtia pas episodit të fundit nuk është domosdoshmërisht reagim i tepruar. Mund të mos kemi pirë kurrë kafe me ata personazhe, por kemi kaluar me ta dhjetëra apo qindra orë, kemi qeshur, jemi shqetësuar dhe kemi pritur çfarë do të ndodhte.
Nuk është e çuditshme që, kur historia përfundon, për pak kohë të na mungojnë si disa njohje të vjetra. /Telegrafi/