Ndërsa rritemi, marrëdhëniet tona me prindërit mund të pësojnë tensione. Jeta është plot ngritje dhe ulje, dhe nuk është gjithmonë e lehtë të ruash marrëdhënie të mira me njerëzit ndërsa ndryshojmë dhe evoluojmë.
Disa fëmijë të rritur arrijnë të mbajnë marrëdhënie të shëndetshme me prindërit e tyre. Nuk është gjithmonë e lehtë, por ia vlen. Këta fëmijë të rritur ende i duan prindërit e tyre pa kushte dhe u tregojnë sa i vlerësojnë përmes fjalëve që thonë rregullisht.
Fëmijët e rritur që i duan prindërit e tyre pa kushte u thonë këto gjëra rregullisht:
“Të vlerësoj”
Tregimi i vlerësimit ndaj prindërve mund të forcojë marrëdhënien. Kur fëmijët e rritur i duan prindërit pa kushte, ata e dinë rëndësinë e të treguarit se sa shumë u vlejnë përpjekjet që kanë bërë për t’i rritur.
“Faleminderit për gjithçka”
Fjalët “faleminderit” kanë një ndikim të madh. Kur bëjmë diçka për dikë tjetër, ndihet mirë të dëgjojmë fjalë mirënjohjeje për përpjekjen tonë. E njëjta gjë vlen edhe për prindërit tanë. Tregimi i vlerësimit për atë që ata bëjnë dhe sa e rëndësishme është për ne mund t’u bëjë ditën më të bukur. Tregon se i duam pa kushte.
Roli i prindërve mund të ndihet shpesh si i pavlerë. Gjatë rritjes, mund të mos i falënderojmë për gjithçka që bëjnë. Tregimi i mirënjohjes në moshë të rritur i bën ata të ndihen të dashur pa kushte.
“Jam krenar që jam fëmija yt”
Shumë njerëz ndihen të turpëruar nga prindërit e tyre gjatë adoleshencës. Si adoleshentë, mund të ndihemi të turpëruar nga prindërit për gjëra të parëndësishme. Mendonim se të gjithë po na gjykojnë, dhe ne i gjykojmë po ashtu prindërit. Pasi kalon kjo fazë, ndjenjat e vërteta për prindërit bëhen më të qarta. Në këtë pikë, është e rëndësishme t’u tregojmë prindërve që jemi krenar që jemi fëmijët e tyre.
Fëmijët e rritur që i duan pa kushte prindërit e tyre e dinë rëndësinë e këtyre fjalëve. Ata ndoshta kujtojnë sjelljen e tyre të adoleshencës dhe duan t’u tregojnë se janë me të vërtetë krenar për të bërë pjesë të familjes.
“Si po ndiheni?”
Kur ishte hera e fundit që pyete prindërit vërtet se si po ndiheshin? Disa prej nesh mund të mbajnë kontakt sa më shumë të mundin, por jeta është e ngarkuar dhe shpesh harrojmë të pyesim. Prindërit shpesh pyeten nga ne, por ne ndiejmë që jemi të mbingarkuar me përgjegjësi dhe harrojmë të jemi aty për ta.
Prindërit tanë mund të mos na tregojnë gjithmonë se po kalojnë momente të vështira. Fëmijët e rritur që i duan pa kushte gjithmonë pyesin si po ndihen. Ata duan të sigurohen që prindërit kujdesen për veten. Edhe pse kjo frazë mund të duket sipërfaqësore, kur vjen nga fëmija, mund të ketë shumë rëndësi për prindin.
“Më gëzon që kuptojmë njëri-tjetrin”
Të gjithë kemi pasur momente konflikti me prindërit gjatë rritjes. Mund të mos kemi kuptuar rregullat që ata vendosnin për ne. Mos mundësia për të bërë gjithçka që dëshironim dukej si fundi i botës kur ishim adoleshentë. Kur një fëmijë i rritur i do prindërit pa kushte, ai mund të reflektojë mbi vendimet e prindërve dhe t’i kuptojë më mirë.
Kur kthehemi pas në fëmijërinë tonë, kuptojmë pse nuk mund të hanim biskota për darkë apo të qëndronim zgjuar gjithë natën duke folur në telefon. Fëmijët e rritur mund të lidhen më mirë me prindërit përmes mirëkuptimit të ndërsjellë në moshën e rritur.
“Jam këtu për ju”
Ne mbështetemi te prindërit kur rritemi. Pa ta, nuk do të kishim asgjë. Kur prindërit kanë nevojë për ne, duhet të jemi aty për ta. Fëmijët e rritur që i duan pa kushte prindërit shpesh u thonë se janë aty për ta. Qoftë për këshilla apo ndihmë financiare, ata janë të gatshëm të ofrojnë çdo mbështetje të nevojshme. Marrëdhënia mbështetëse është thelbësore.
Dashuria pa kushte nuk është egoiste. Fëmijët e rritur kuptojnë që prindërit kanë nevojë për ndihmën e tyre dhe janë aty pa marrë parasysh gjithçka.
“Keni sakrifikuar shumë”
Rritja mund të na bëjë të kuptojmë sa shumë kanë bërë prindërit për ne. Të na rrisin kërkoi përpjekje të madhe. Ata mund të kenë hequr dorë nga gjëra për të na ofruar më të mirën. Fëmijët e rritur që i duan pa kushte prindërit e kuptojnë këtë sakrificë dhe i falënderojnë shpesh për përpjekjet e tyre. Ata duan t’u tregojnë se e vlerësojnë këtë sakrificë.
Personi që ka bërë sakrificën dhe fëmijët që e kanë përfituar mund të kenë ndjesi të ndryshme. Disa prindër ndihen të nderuar që kanë bërë gjithçka për fëmijët e tyre, duke bërë që të gjithë të vlerësojnë përpjekjen.