Me moton “1 euro për kilometër”, humanisti shqiptar ndërmerr një tjetër rrugëtim të jashtëzakonshëm në Australi, në mbështetje të fëmijëve dhe të moshuarve me aftësi të kufizuara
Ka njerëz që e matin rrugën me distancë dhe ka të tjerë që e matin me zemër. Lubeniqi i përket padyshim grupit të dytë.
Nga një cep i largët i botës, ai ka nisur një sfidë që nuk është thjesht fizike, por thellësisht njerëzore. Në kontinentin australian, ai filloi sot udhëtimin prej 5200 kilometrash, duke u nisur nga Wellington Point (Brisbane) për të përshkuar një itinerar mbresëlënës përgjatë skajit lindor të oqeanit Paqësor.
Ky është misioni i tij i katërt, i ndërtuar mbi një ide të thjeshtë, por me ndikim të madh: për çdo segment të pedalimit, një euro do të shndërrohet në ndihmë konkrete. Ky akt solidariteti kapërcen kufijtë gjeografikë, duke u ardhur në ndihmë kategorive më të ndjeshme të shoqërisë sonë.
Çdo hap i kaluar bart një mesazh humanizmi. Një nismë që në pamje të parë duket simbolike, por që në thelb është një thirrje për bashkëndarje dhe përgjegjësi shoqërore, transmeton Telegrafi.
Kjo nuk është hera e parë që ai vendos forcën dhe kohën e tij në shërbim të të tjerëve. Prej vitesh, ai ka shërbyer si një “urë e gjallë” ndihme, duke siguruar pajisje mjekësore nga vende të ndryshme të Evropës për ata që kanë më së shumti nevojë në Kosovë. Përmes shoqatës “Bamirësia”, ai e ka strukturuar këtë angazhim, duke e bërë kontributin e tij më të qëndrueshëm dhe më të prekshëm.
Në këtë udhëtim, mbështetja e njerëzve është po aq e rëndësishme sa edhe vetë qëllimi. Të gjithë ata që dëshirojnë të kontribuojnë, mund të lidhen drejtpërdrejt me humanistin për t’u bërë pjesë e kësaj nisme dhe për të ndihmuar në përmbushjen e këtij misioni fisnik.
Historia e Arbert Lubeniqit
Nga rrugët e Evropës deri te maja e Kilimanjaros dhe sfida e radhës në Australi, Arbert Lubeniqi e kthen lodhjen fizike në ndihmë për fëmijët me nevoja të veçanta në Kosovë. Me formulën “1 euro për 1 kilometër”, ai dëshmon se diaspora është forcë që vepron, jo vetëm lidhje me vendlindjen. Kjo përkra…
Ajo që e bën këtë rrëfim të veçantë nuk është vetëm distanca e përshkuar, por forca e bindjes se secili prej nesh mund të bëjë diçka për tjetrin. Shembuj të tillë dëshmojnë se largësia nuk e zbeh lidhjen me vendlindjen dhe se dëshira për të dhënë nuk njeh kufij.
Historia e Arbert Lubeniqit është një thirrje e heshtur që na fton të shohim përreth, të ndihmojmë dhe të besojmë se edhe veprimet individuale mund të sjellin ndryshime të mëdha shoqërore.
/Telegrafi/