A është përkëdhelja thjesht një fazë kalimtare, apo mund të lërë gjurmë edhe në moshë madhore?
Studimet tregojnë se fëmijët që rriten pa kufij të qartë shpesh zhvillojnë modele të caktuara sjelljeje që i ndjekin edhe më vonë në jetë. 11 tipare lidhen shpesh me të rriturit që si fëmijë kanë marrë gjithçka që kanë kërkuar – dhe çfarë mund të mësojnë prindërit prej kësaj.
Pothuajse çdo prind e ka pyetur veten të paktën një herë: “A po e përkëdhel shumë?” Dhe pothuajse secili prej nesh ka dëgjuar ndonjëherë si fëmijë se është “i përkëdhelur”. Në shumicën e rasteve kjo është thjesht një ekzagjerim, por ndonjëherë përkëdhelja e tepruar mund të lërë pasoja reale.
Që në vitin 1989, në revistën shkencore Pediatrics, u përshkrua i ashtuquajturi “sindromi i fëmijës së përkëdhelur”, një model sjelljeje i karakterizuar nga egoizmi i tepruar dhe papjekuria emocionale, që shfaqet kur prindërit nuk vendosin kufij të qartë dhe të qëndrueshëm.
Problemi është se këto modele nuk mbeten vetëm në fëmijëri, ato shpesh vazhdojnë edhe në jetën e rritur, transmeton Telegrafi.
freepik
1. Presin gjithçka menjëherë
Fëmijët që janë mësuar të marrin gjithçka pa pritur, shpesh zhvillojnë pritje për rezultate të menjëhershme edhe si të rritur. Studimet tregojnë se aftësia për të shtyrë kënaqësinë lidhet me sukses më të madh në jetë.
2. E kanë të vështirë të përballojnë zhgënjimin
Nëse prindërit u kanë hequr çdo pengesë, ata nuk mësojnë si të përballojnë dështimin, gjë që në moshë madhore mund të çojë në reagime të forta ndaj kritikave.
3. Ndjenja se “u takon gjithçka”
Përkëdhelja e tepruar mund të krijojë bindjen se të tjerët duhet t’i plotësojnë gjithmonë dëshirat e tyre.
4. Ndihen të pafuqishëm
Paradoksalisht, fëmijët që nuk janë lejuar të përballen me sfida shpesh rriten me vetëbesim të ulët.
5. Vështirësi në kompromis
Ata që janë mësuar të kenë gjithmonë të drejtë, shpesh e kanë të vështirë të pranojnë kompromisin në marrëdhënie.
6. Rezistencë e ulët emocionale
Fëmijët që nuk përballen me frustrime, rriten me tolerancë të ulët ndaj stresit dhe emocioneve negative.
7. Varet shumë nga miratimi i të tjerëve
Lavdërimet e tepërta mund të krijojnë varësi nga vlerësimi i jashtëm.
8. Nuk e pranojnë lehtë “jo”-në
Kufijtë janë thelbësorë. Pa to, të rriturit shpesh nuk respektojnë kufijtë e të tjerëve.
9. Mungesë mirënjohjeje
Kur gjithçka merret si e mirëqenë, vështirë zhvillohet ndjenja e falënderimit dhe empatisë.
10. Mungesë vetëdijeje
Vetëdija zhvillohet përmes përgjegjësisë dhe kufijve – në mungesë të tyre, ajo mbetet e dobët.
11. Frikë nga ndryshimi
Mbrojtja e tepërt në fëmijëri shpesh çon në frikë nga sfidat dhe ndryshimet në jetën e rritur.
Përfundimi
Është e rëndësishme të theksohet se askush nuk është i “dënuar” nga mënyra si është rritur. Të gjitha këto aftësi mund të zhvillohen më vonë në jetë.
Prindërimi është një balancë mes dashurisë dhe kufijve dhe pikërisht kufijtë janë ndër dhuratat më të mëdha që një prind mund t’i japë fëmijës. /Telegrafi/