Një artikull i kohëve të fundit në The Wall Street Journal ka shkaktuar një debat midis prindërve. Në artikull, një menaxhere në Skims, e përshkruar si një "nënë për maksimumi tre orë", pranoi se ua jep shumicën e detyrave të saj prindërore të tjerëve.
Ajo mbështetet në një ekip dadosh, pastruesesh, kuzhinierësh dhe mirëmbajtësesh për të gjetur më shumë kohë për atë që ajo i konsideron "kujtime thelbësore dhe të paharrueshme", siç është udhëtimi me fëmijët e saj, raporton Good Housekeeping.
Dhënia e detyrave jashtë shtëpisë që sjellin pak kënaqësi nuk është në vetvete e diskutueshme. Megjithatë, një pjesë e kësaj filozofie prindërore është e diskutueshme: ideja që prindërit duhet ose mund të krijojnë "kujtime thelbësore" për fëmijët e tyre. Termi, i popullarizuar nga filmi i Pixar-it i vitit 2015 "Inverted", i referohet kujtimeve që supozohet të zgjasin një jetë dhe t'i formojnë fëmijët si individë.
Në mediat sociale, duket sikur të gjithë po kërkojnë kujtime të tilla – nga profilet në Instagram dhe ndikuesit prindërorë në TikTok deri te pothuajse çdo familje. Momente si leximi i një libri në heshtje në skajet e kundërta të divanit përmenden rrallë.
Në vend të kësaj, postimet në mediat sociale shpesh janë të mbushura me foto nga udhëtime ekzotike dhe festa luksoze ditëlindjesh, duke i paraqitur ato si kujtime që fëmijët do t'i kujtojnë për një jetë të tërë.
Por a funksionon vërtet kujtesa e një fëmije në këtë mënyrë? Dihet mirë se kujtimet e fëmijëve shpesh janë të paqarta dhe të pabesueshme, dhe ndonjëherë fëmijët madje mund të krijojnë kujtime të ngjarjeve që nuk kanë ndodhur kurrë. A mund të presim vërtet që ata të kujtojnë qartë vitet e tyre formuese dhe të vlerësojnë pikërisht momentet që prindërit e tyre punuan kaq shumë për të krijuar?
Kujtimet e fëmijëve nuk duhet domosdoshmërisht të lidhen me udhëtime të mëdha ose ngjarje të veçanta, transmeton Klankosova.tv.
A janë "kujtimet thelbësore" të vërteta?
Krijuesit e filmit "Inverted" të Pixarit ndoshta nuk e kishin idenë se do të ndryshonin mënyrën se si prindërit e shohin fëmijërinë. Ata ishin më të shqetësuar për krijimin e një historie të mirë sesa për portretizimin e saktë të kompleksitetit të mendjes njerëzore, por ata prapëseprapë ndikuan në mënyrën se si flasim për momentet e mëdha të jetës sot.
"Kam tre fëmijë dhe vetëm në shtatë vjet mes tyre, gjuha në mediat sociale ka ndryshuar plotësisht", thotë Dr. Helen Marlo, një psikologe klinike dhe dekane e Fakultetit të Psikologjisë në Universitetin e Notre Dame de Namur. "Vajza ime vinte tek unë dhe më thoshte: 'Mami, kjo është një kujtesë thelbësore'. Do të pyesja veten se nga e mori atë, sepse unë jam psikologe dhe nuk e përdor këtë term kur flas me të."
Koncepti i një "kujtese thelbësore" siç përshkruhet në film, ku një seri momentesh individuale formësojnë personalitetin e personazhit kryesor, Riley, është shkencërisht i pasaktë. "Ideja e një kujtese të vetme thelbësore është e ekzagjeruar", shpjegon Dr. Marlo.
Çfarë ndikon në atë që fëmijët kujtojnë?
Prindërit natyrisht duan t'u ofrojnë fëmijëve të tyre përvoja pozitive në mënyrë që ata të mund ta kujtojnë fëmijërinë e tyre me dashuri. Në realitet, megjithatë, fëmijët nuk i kujtojnë gjithmonë ngjarjet e mëdha dhe individuale.
"Kur mendojmë për të kaluarën, kemi tendencë të kujtojmë gjëra që i bënim rregullisht", thotë Dr. Wang. "Për shembull, dikush mund të thotë: 'Më kujtohet se si unë dhe mami im shkonim në kinema çdo të shtunë në mbrëmje'. Mund të mos jeni në gjendje të mbani mend një natë specifike, por është një kujtim i përgjithshëm. Ngjarje të tilla mund të jenë po aq të rëndësishme për imazhin tonë për veten ose për marrëdhëniet tona."
Por ekziston një argument për "kujtimet thelbësore": truri do t'i mbajë mend më lehtë gjërat që dallohen nga e zakonshmja, veçanërisht nëse ngjarja është shumë emocionale ose krejtësisht e re. "Ne i kujtojmë gjërat më lehtë kur ato janë shumë emocionale ose të pazakonta", thotë Dr. Marlo.
Një udhëtim mund të bëhet një kujtim i çmuar me kalimin e kohës, por është e pamundur të parashikohet. Detajet që ishin të rëndësishme për fëmijën ka të ngjarë të ndryshojnë nga ato që prindërit i konsideronin kryesore.
Kultivimi i kujtimeve të bukura
Lind pyetja nëse ka ndonjë mënyrë që prindërit ta “shtyjnë” pak procesin e krijimit dhe ruajtjes së kujtimeve. A do të kishin fëmijët kujtime më të mira nëse prindërit e tyre do t’u tregonin foto më shpesh dhe do të flisnin me ta për përvojat e përbashkëta?
Një strategji e mundshme është të shfletohen albumet e fotove dhe të inkurajohen fëmijët të kujtojnë ngjarjet e paraqitura në foto, megjithëse rezultatet mund të mos jenë domethënëse. Një qasje e tillë nuk mund të dëmtojë.
Megjithatë, Dr. Wang vëren se shikimi i albumeve së bashku është ndoshta më i dobishëm për lidhjen, e cila në vetvete mund të krijojë kujtime të këndshme, sesa për forcimin e kujtimeve specifike, shkruan Index.hr, transmeton Klankosova.tv.
Megjithatë, shfletimi i albumeve ose mbajtja e një ditari mirënjohjeje mund të kontribuojë në ndjenjën tonë të përgjithshme të mirëqenies. “Nuk mund t’i fshish gjërat e këqija, por mund të ndërtosh një marrëdhënie të ndryshme me to dhe të forcosh dhe ushqesh të mirat”, thotë Dr. Marlo. “Ne nuk flasim mjaftueshëm se si t’i ndihmojmë njerëzit të lidhen me përvoja pozitive.”
Kujtime pa presion
Udhëtimet, festimet dhe momentet e mëdha të kapura në mediat sociale mund të mos e formësojnë domosdoshmërisht personalitetin e një fëmije, por ato mund të lënë gjurmë te prindërit dhe përvoja e tyre e prindërimit. Megjithatë, është e mundur që disa nga këto ngjarje përfundimisht të bëhen kujtime të rëndësishme që fëmijët do t'i kujtojnë për një jetë, duke lënë mënjanë edhe përvojat më pak të këndshme.