Teksti: Roger Waters (Pink Floyd, 1972)
Përktheu: Agron Shala
Parajsa e çoi tokën e premtueme
Fort mirë duket prej k’tu ku jam
Se jam nji njeri që rrin jashtë e sheh mbrenda
Tue pritë hapin e parë
Kallxom ku mbahet çelësi
Drejtomë kah rruga e drejtë se koha ka ardhë
Me m’lanë me hy mbrenda e me i shpëtue t’ftohtit
Me e kthye plumbin tem n’ar
Se nji erë e akullt po fryn n’shpirtin tem
E po mendoj se po plakna
Qiti paret n’dorë
E pra … qysh mbeti muhabeti?
Duhet me e shty deri n’vaktin tjetër
Mundohu me iu përshtatë rrjedhës s’jetës
Milje mbas milje
Gur mbas guri
Kthehesh me folë ama je fillikat
Nji milion milje larg shpije je qyqe vetëm
E pra m’lejo me hy mbrenda e me i shpëtue t’ftohtit
Me e kthye plumbin tem n’ar
Se nji erë e akullt po fryn n’shpirtin tem
E po mendoj se po plakem
Zjermi shndrit nën dritë t’qirit
Edhe ajo afër meje
E nëse don ajo na s’kemi pse me luejt prej vendit ma
Dikush e çoi tokën e premtueme
E unë e kapa me t’dy duert
Tash jam nji njeri që rrin mbrenda e sheh jashtë
Ndigjom kur bërtas: “Futu mbrenda!”
“A ka naj sen t’re e ku je kanë?”
Se s’ka mbetë ma asnji erë n’shpirtin tem
E jam ba plak