Projekti “I Want to Live” publikoi statistikat e plota për luftën.
Vetëm gjatë vitit 2025, më shumë ushtarë rusë janë dorëzuar sesa gjatë viteve 2022 dhe 2023 së bashku.
Mesatarisht, çdo javë kapen 60–90 ushtarë rusë, dhe në gusht 2024 numri arriti deri në 350 në javë.
Shumica e të burgosurve u kapën pranë Pokrovsk, Bakhmut, Polohy, dhe në rajonin Kursk të Rusisë.
Më shumë se gjysma janë ushtarë me kontratë, përfshirë edhe të dënuarit e rekrutuar nga burgjet.
Rreth 19 për qind janë ushtarë të mobilizuar, dhe afërsisht 5 për qind janë rekrutë – edhe pse rekrutët “zyrtarisht” nuk luftojnë.
Rreth një e katërta thonë se u përfshinë në luftë kundër vullnetit të tyre – mashtruar ose të detyruar.
Një i burgosur tipik është një ushtar i thjeshtë pa arsim të lartë, shpesh me të kaluar kriminale.
Katërdhjetë për qind kanë shërbyer më parë për vjedhje, drogë, plaçkitje ose vrasje. Shumë ishin të papunë para luftës ose punonin në punë me pagesë të ulët.
Ekzistojnë edhe luftëtarë të huaj në anën ruse – ata aktualisht përbëjnë rreth 7 për qind të të gjithë të burgosurve dhe numri i tyre po rritet.
Qindra janë kapur me sëmundje serioze si HIV/AIDS, hepatit B dhe C, tuberkuloz, diabet, si dhe çrregullime mendore përfshirë skizofreninë.
Në shkëmbime, Rusia zakonisht kërkon kthimin e atyre që kanë kaluar pak kohë në burg dhe nuk janë të plagosur rëndë, zakonisht rusë etnikë. Luftëtarët e huaj rrallë kthehen.
Në total, pak më shumë se 6000 të burgosur rusë janë kthyer në Rusi – por mijëra mbeten në robëri që nga muajt e parë të luftës, dhe për vitin e katërt radhazi Moska refuzon një shkëmbim “të gjithë për të gjithë”. /Telegrafi/