Leon Dajaku ishte një prej talenteve premtues të futbollit gjerman, me një rrugëtim që e çoi nga akademia e VfB Stuttgartit te gjiganti Bayern Munich. Por pas emrave të mëdhenj, transferimeve dhe pritshmërive të larta, fshihej një histori me shumë sfida personale, presion psikologjik dhe vendime të vështira në karrierë.
Dajaku, i cili u rrit në akademinë e Stuttgartit, kujton me nostalgji periudhën e tij në ekipet U17 dhe U19, ku përjetoi disa nga momentet më të bukura të karrierës së hershme. Me ekipin e të rinjve të Stuttgartit arriti të shpallej kampion i Gjermanisë, ndërsa ishte shumë pranë një suksesi edhe më të madh, duke humbur në finale kundër Borussia Dortmundit, shkruan Indeksonline
Në atë gjeneratë luanin edhe emra si Per Lockl, Lilian Egloff dhe Nick Batzner, të cilët më vonë vazhduan karrierën në futbollin profesionist.
Që në moshën 16-17-vjeçare, Dajaku kishte filluar të stërvitej me ekipin e parë të Stuttgartit, ku pati mundësinë të përjetonte nga afër dallimin mes futbollit të juniorëve dhe atij profesionist. Një prej kujtimeve të tij ishte edhe përballja me kërkesat e futbollistëve me përvojë, përfshirë Holger Badstuberin.
Transferimi te Bayern Munich dhe dhoma e zhveshjes me yjet botërorë
Pas përfundimit të periudhës te juniorët, erdhi një nga momentet më të rëndësishme të karrierës së tij: transferimi te Bayern Munich, ku do të luante për ekipin e dytë në ligën e tretë gjermane.
Bayerni pagoi 1.5 milionë euro për kartonin e tij, një shumë e konsiderueshme për një futbollist të ri që transferohej te ekipi i dytë.
Dajaku zbulon se edhe paga e tij u rrit pas këtij transferimi, por jo në nivelet që mund të imagjinojë publiku.
Gjatë kësaj periudhe pati mundësinë të stërvitej me emra të mëdhenj të futbollit botëror, si Manuel Neuer, Joshua Kimmich, Thomas Müller, Robert Lewandowski, Jérôme Boateng, Thiago Alcântara, Philippe Coutinho dhe Corentin Tolisso.
Ai kujton se në fillim ndihej i intimiduar nga atmosfera në dhomën e zhveshjes.
„Kur hyje për herë të parë në dhomën e zhveshjes, ndiheshe vërtet i intimiduar. Për shembull, kisha përballë Lewandowskin dhe sinqerisht nuk dija as si ta përshëndesja. Deri atëherë i njihje këta lojtarë vetëm nga televizioni dhe papritur gjendeshe në të njëjtën dhomë me ta.“
Megjithatë, në fushë situata ndryshonte. Respekti ndaj yjeve ishte gjithmonë i pranishëm, por Dajaku thotë se gjatë lojës arrinte ta largonte atë ndjenjë dhe të përqendrohej te futbolli.
Presioni, fama dhe vështirësitë jashtë fushës
Një tjetër aspekt që Dajaku trajton hapur është ndikimi që pati suksesi i hershëm në jetën e tij personale.
Me prejardhje nga Kosova, ai tregon se lajmi për transferimin e tij te Bayern Munich u prit me krenari të madhe nga familjarët dhe njerëzit në vendlindje.
Megjithatë, vëmendja e shtuar solli edhe sfida të tjera. Në moshën 17-18-vjeçare, ai duhej të mësonte të dallonte miqtë e vërtetë nga ata që afroheshin për shkak të emrit dhe statusit të tij.
“Kur je një djalë i ri dhe luan te Bayerni, papritur krijon një rreth shoqëror që më parë nuk e kishe. Duhet të mësosh të dallosh se kush është vërtet miku yt dhe kush jo.“
Dajaku pranon se natyra e tij e hapur dhe besimi i madh te njerëzit ndonjëherë e kanë bërë të cenueshëm.
Por vështirësitë nuk përfunduan vetëm te rrethi shoqëror. Ai rrëfen se ka kaluar periudha të rënda psikologjike, të cilat ndikuan drejtpërdrejt edhe në jetën familjare.
Në disa raste, kur kthehej në shtëpi pas ditëve të vështira, qëndronte deri në dy orë në veturë, duke u përpjekur të qetësohej para se të hynte brenda dhe të takonte bashkëshorten dhe vajzën e tij.
“Ndonjëherë kthehesha në shtëpi dhe qëndroja edhe dy orë në veturë, sepse më duhej fillimisht të qetësohesha dhe të mblidhja veten. Nuk doja të hyja në shtëpi dhe t’ia përcillja edhe vajzës sime atë gjendje emocionale.“
Ai tregon se bashkëshortja e kishte vërejtur se, pavarësisht kushteve të mira dhe mundësive që ofronte Dubai, ai nuk ishte i lumtur.
Dubai, 60 mijë euro në muaj dhe një vendim i vështirë
Duke folur për periudhën e tij në Dubai, Dajaku zbulon edhe një episod interesant të karrierës.
Pas ndërprerjes së kontratës me klubin në Heidelberg, ai rrezikonte të mbetej pa skuadër, sidomos për shkak të kufizimeve të afatit kalimtar dimëror.
Në atë periudhë sapo ishte bërë baba dhe vendosi të pranonte ofertën nga Dubai, duke menduar se ishte një zgjidhje e përshtatshme për atë moment.
Sipas rrëfimit të tij, oferta ishte 60 mijë euro neto në muaj.
“Sapo isha bërë baba dhe të mbetesha pa klub gjatë gjithë asaj periudhe nuk ishte aspak mirë. Prandaj mendova se më mirë të shkoja atje. Ata më dërguan një ofertë dhe thashë se për katër muaj më mirë t’i merrja ato para.“
Megjithatë, edhe në Dubai, gjendja e tij psikologjike nuk ishte e mirë. Dajaku tregon se njëherë refuzoi të udhëtonte me ekipin drejt finales së një kompeticioni, duke pretenduar se ishte i lënduar, ndonëse në të vërtetë nuk kishte ndonjë dëmtim fizik.
Arsyeja ishte gjendja e tij mendore dhe pamundësia për ta përballuar atë udhëtim.
Ai pranon se sot, duke e parë në retrospektivë, edhe bashkëshortja ia kujton se ndoshta nuk kishte vepruar drejt duke humbur një mundësi të tillë sportive.
“Nuk kam shkuar pas parave“
Një prej mesazheve më të qarta të Dajakut në këtë intervistë lidhet me mënyrën se si janë interpretuar transferimet e tij.
Ai thekson se kalimet në klube të mëdha nuk kanë qenë të motivuara nga paratë, por nga bindja se po merrte vendimet e duhura për karrierën.
“Shumë njerëz mendojnë se unë kam shkuar pas parave, sepse jam transferuar te Bayern apo Sunderland, pasi këto janë klube të mëdha. Kjo është krejtësisht e pavërtetë. Unë nuk kam ndjekur paratë. Jam transferuar sepse në atë moment besoja se po bëja hapin e duhur për karrierën time.“
Ai ngre gjithashtu një çështje interesante për menaxhimin e talenteve të rinj: sipas tij, ndonjëherë lojtarët që konsiderohen talente të mëdha kanë nevojë për njerëz që t’i këshillojnë të qëndrojnë në një klub dhe të luftojnë për vendin e tyre, në vend që të kërkojnë vazhdimisht një mundësi të re.
Një karrierë, shumë pritshmëri dhe një rrugëtim personal
Historia e Leon Dajakut është një shembull se sa i ndërlikuar mund të jetë kalimi nga një talent premtues në futbollin profesionist.
Nga titulli i juniorëve me Stuttgartin, te transferimi prej 1.5 milionë eurosh te Bayern Munich, stërvitjet me yjet botërorë dhe ofertat e rëndësishme financiare, ai ka përjetuar shumë gjëra që ëndërrojnë t’i arrijnë futbollistët e rinj.
Por rrëfimi i tij tregon edhe anën tjetër të këtij profesioni: presionin, pritshmëritë, vështirësitë familjare dhe betejat personale që shpesh nuk shihen nga publiku.
Ishte një talent premtues, pati mundësinë të luante në ambiente të jashtëzakonshme dhe mori vendime që në atë kohë i konsideronte të duhura. Jo çdo rrugëtim në futboll përfundon ashtu siç premtonte fillimi. Por kjo ishte rruga e Leon Dajakut, e treguar me fjalët e tij./Indeksonline/