“Maroku ka potencialin të bëhet një fuqi dominuese në futbollin botëror”, kjo është deklarata e guximshme e Neil Ward, i cili e ka parë nga afër pasionin dhe ambiciet e këtij vendi për të ndryshuar historinë e futbollit.
Ish-drejtori i operacioneve teknike në Federatën Mbretërore të Futbollit të Marokut (RMFF) ishte pjesë e këtij projekti gjatë periudhës më të suksesshme të futbollit maroken.
Ai ndodhej në Rabat në vitin 2022, kur “Luanët e Atlasit” u bënë kombëtarja e parë afrikane që arriti në gjysmëfinalet e Kupës së Botës.
Maroku u ndal atëherë nga Franca me rezultatin 2-0, por rrugëtimi i tyre në Katar shkaktoi një valë entuziazmi të jashtëzakonshëm në të gjithë vendin.
“Ishte diçka që pushtoi të gjithë qytetin deri në orët e para të mëngjesit. Edhe mbreti ishte duke festuar me njerëzit”, kujton Ward.
Tashmë, Maroku kërkon të shkruajë një tjetër kapitull historik, teksa përballet sërish me Francën për një vend në gjysmëfinalet e Kupës së Botës.
Pavarësisht rezultatit, duket se ky ekip nuk ka ndërmend të ndalet, sidomos duke pasur parasysh se vendi do të jetë një nga organizatorët e Botërorit 2030 së bashku me Spanjën dhe Portugalinë.
Një projekt i ndërtuar me ambicie kombëtare
Simon Jennings, i cili ishte përgjegjës për zhvillimin e talenteve të reja në Marok nga viti 2020 deri në 2024, beson se suksesi i fundit nuk është rastësi.
“Kjo nuk është një aksident. Është rezultat i një ambicieje të qartë kombëtare”, deklaroi ai.
Investimi në futboll ka ardhur nga nivelet më të larta të shtetit, me mbështetjen e drejtpërdrejtë të mbretit Mohammed VI.
Në vitet e fundit, Maroku ka investuar shuma të mëdha në:
qendra moderne stërvitore,
akademinë kombëtare të futbollit,
qendra rajonale zhvillimi,
rinovimin e stadiumeve,
mijëra fusha për futbollin amator.
“Kur lojtarët që luajnë në Evropë shohin një kompleks stërvitor të këtij niveli, kuptojnë se këta njerëz janë seriozë dhe duan të jenë të suksesshëm”, tha Ward.
Sipas tij, investimi nuk është bërë vetëm për rezultate sportive, por edhe për të rritur ndikimin ndërkombëtar të Marokut përmes futbollit.
Diaspora, arma sekrete e Marokut
Një nga faktorët kryesorë të suksesit të Marokut ka qenë përdorimi i diasporës. Mbi pesë milionë marokenë jetojnë jashtë vendit dhe federata ka punuar intensivisht për të identifikuar talentet me origjinë marokene në Evropë.
Federata ka vendosur skautë të përhershëm në vende si Franca, Holanda, Spanja, Gjermania, Norvegjia, Suedia dhe Danimarka.
“Ata ndihen plotësisht marokenë. Nuk ekziston ndjenja se kjo është zgjedhja e një kombi të dytë. Ata kanë një lidhje të fortë me kulturën dhe identitetin e tyre”, shpjegoi Jennings.
Rezultatet janë të dukshme: 19 nga 26 lojtarët e grumbulluar nga Maroku për Botërorin aktual kanë lindur jashtë vendit.
Mes tyre janë edhe futbollistë që kanë pasur mundësi të luajnë për kombëtare të tjera, si mesfushori i talentuar i Lille, Ayyoub Bouaddi, i cili ishte pjesë e ekipeve të moshave të Francës.
Edhe ylli i Barcelonës, Lamine Yamal, me baba maroken, ishte një objektiv i hershëm i federatës marokene, e cila kishte kontaktuar me të dhe familjen e tij që kur ai ishte vetëm 12 apo 13 vjeç.
“Ne nuk lëmë asnjë gur pa lëvizur kur bëhet fjalë për zbulimin e talenteve”, tha Ward.
Sfida e radhës: të prodhojnë më shumë talente vendas
Megjithatë, Maroku e di se për t’u kthyer në një fuqi të qëndrueshme të futbollit botëror, duhet të prodhojë më shumë lojtarë nga sistemi i tij vendas.
Federata synon që deri në Botërorin 2030 skuadra kombëtare të ketë një ekuilibër më të madh mes lojtarëve të lindur në Marok dhe atyre të rritur jashtë vendit.
Chris van Puyvelde, ish-drejtor teknik i RMFF, paralajmëroi se struktura e futbollit brenda vendit ende ka nevojë për përmirësime.
“Organizimi i përgjithshëm brenda vendit duhet të jetë më i mirë”, tha ai.
Sipas tij, ekziston edhe rreziku që presioni për rezultate të menjëhershme të bëjë që të anashkalohen lojtarët me potencial afatgjatë.
Megjithatë, investimi dhe durimi kanë sjellë rezultate. Trajneri Mohamed Ouahbi, pas një periudhe të vështirë me ekipet e moshave, udhëhoqi Marokun U-20 drejt triumfit në Kupën e Botës për këtë kategori në vitin 2025.
Pak muaj më vonë, ai mori drejtimin e kombëtares së parë pas largimit të Walid Regraguit.
Një nga pikat më interesante të projektit maroken është mosha e skuadrës. “Luanët e Atlasit” kanë një nga ekipet më të reja në Botëror, me një moshë mesatare të titullarëve prej 26 vitesh e 126 ditësh.
Suksesi i ekipeve të moshave tregon se një brez i ri talentesh është duke ardhur.
“Maroku nuk po ndërton vetëm stadiume, por po ndërton strukturën nga baza”, tha Van Puyvelde.
Sipas tij, ajo që ndodhi në Katar në vitin 2022 ishte vetëm fillimi.
“Kur merr pak oksigjen, siç mori Maroku në Katar, ky oksigjen përhapet shumë shpejt. Në të gjithë vendin”.
Me investimet, talentet e reja dhe një pasion të jashtëzakonshëm për futbollin, Maroku po përpiqet të kalojë nga një histori befasuese në një fuqi të qëndrueshme të futbollit botëror. /Telegrafi/