Lodhja që nis që në mëngjes dhe nuk largohet as pas pushimit nuk duhet t’i faturohet automatikisht stresit. Nga anemia dhe problemet me tiroiden deri te çrregullimet e gjumit e depresioni, shkaqet mund të jenë shumë më të ndryshme nga sa mendoni
Jeta moderne shpesh sillet mes punës, shtëpisë, detyrimeve dhe një fluksi të pandërprerë informacioni. Të ndihesh i lodhur në fund të një dite të ngarkuar është normale. Por kur zgjohesh në mëngjes po aq i rraskapitur sa ishe në mbrëmje, edhe pse ke fjetur mjaftueshëm, situata meriton më shumë vëmendje.
Sipas Mayo Clinic, lodhja e vazhdueshme mund të lidhet me mungesën e gjumit, stilin e jetesës, disa barna, stresin apo depresionin, por mund të jetë edhe simptomë e një gjendjeje që kërkon trajtim.
Kur pushimi nuk mjafton
Nëse ndiheni të lodhur prej një kohe të gjatë dhe nuk e kuptoni arsyen, nuk është mirë ta konsideroni këtë thjesht “fazë të keqe”.
Shërbimi Kombëtar Shëndetësor britanik, NHS, përmend si shkaqe të mundshme aneminë nga mungesa e hekurit, diabetin, problemet me tiroiden, apnenë e gjumit, depresionin, infeksione të ndryshme dhe ndryshimet hormonale.
Një sinjal veçanërisht i rëndësishëm është kur lodhja shfaqet që në mëngjes ose kur një aktivitet relativisht i vogël ju lë pa energji për një kohë të gjatë.
Tiroidja nuk është i vetmi “fajtor”
Kur lodhja është e vazhdueshme, mjeku mund të kërkojë analiza që ndihmojnë në përjashtimin e shkaqeve të zakonshme, si anemia, diabeti apo funksioni i ulët i tiroides. Mayo Clinic thekson se edhe çrregullimet e gjumit, përfshirë apnenë obstruktive, mund ta bëjnë një person të zgjohet i rraskapitur edhe pas shumë orësh në shtrat.
Prandaj nuk ekziston një analizë e vetme që shpjegon çdo rast të lodhjes. Vlerësimi duhet të lidhet me simptomat e tjera, gjumin, ushqyerjen, barnat që përdorni dhe historinë shëndetësore, transmeton Telegrafi.
Kur lodhja zgjat me muaj
Lodhja kronike nuk duhet ngatërruar automatikisht me sindromën ME/CFS.
Sipas CDC-së, për diagnozën e encefalomielitit mialgjik/sindromës së lodhjes kronike kërkohet ulje e ndjeshme e aftësisë për aktivitet që zgjat më shumë se gjashtë muaj, lodhje që nuk lehtësohet dukshëm me pushim, gjumë joçlodhës dhe përkeqësim i simptomave pas përpjekjes fizike ose mendore. Mund të shfaqen gjithashtu probleme me kujtesën, përqendrimin apo marramendje gjatë qëndrimit në këmbë.
Pra, fakti që dikush është i lodhur prej gjashtë muajsh nuk mjafton vetvetiu për këtë diagnozë.
“Mjegulla e trurit” është një tjetër sinjal
Lodhja e vazhdueshme shpesh shoqërohet me vështirësi në përqendrim, kujtesë më të dobët dhe ndjesinë sikur mendimet ecin më ngadalë. Këto simptoma mund të shfaqen në shumë gjendje të ndryshme dhe janë gjithashtu të zakonshme te ME/CFS.
Në disa raste mund të shfaqen edhe rrahje të ndjeshme të zemrës, marramendje, dhimbje koke, ndryshime humori apo dobësi fizike. Pikërisht për shkak të numrit të madh të shkaqeve të mundshme, vetëdiagnostikimi nuk është zgjidhje.
Kur duhet të shkoni te mjeku
Nëse flini mjaftueshëm, por vazhdoni të zgjoheni të rraskapitur për javë me radhë, ose lodhja po ju pengon punën dhe aktivitetet e përditshme, është koha për një vlerësim mjekësor.
Ndërkohë, gjumi i rregullt, ushqyerja e balancuar, aktiviteti fizik i përshtatshëm dhe menaxhimi i stresit mund të ndihmojnë në lodhjen e zakonshme. Por nëse problemi nuk largohet, mos e trajtoni vetëm me kafe dhe më shumë “forcë vullneti”.
Sepse ndonjëherë lodhja nuk është problemi kryesor – është sinjali që trupi po përpiqet t’ju japë. /Telegrafi/