Kur i kullojmë patatet, pjesa më e madhe e ujit përfundon në kullues. Megjithatë, ky lëng mund të përmbajë substanca të dobishme që bimët mund t’i përdorin në avantazhin e tyre.
Gjatë gatimit, disa nga lëndët ushqyese në patate transferohen në ujë. Më të rëndësishmet janë kaliumi, fosfori dhe sasi më të vogla të mineraleve të tjera, të cilat janë të përfshira në zhvillimin e rrënjëve, luleve dhe frutave.
Kaliumi luan një rol të rëndësishëm në rregullimin e ujit në bimë dhe kontribuon në rezistencën e saj, ndërsa fosfori mbështet rritjen e indeve të reja dhe zhvillimin e sistemit rrënjor. Përveç mineraleve, uji përmban edhe niseshte, e cila mund të stimulojë aktivitetin e mikroorganizmave të dobishëm në tokë.
Sipas faqes së internetit Your Indoor Herbs, bimët që lulëzojnë ose japin fryte shpesh përfitojnë më shumë nga lëndët ushqyese të pranishme në ujin e patates. Kaliumi dhe fosfori janë të përfshirë në proceset që lidhen me lulëzimin dhe zhvillimin e frutave.
Bimët e shtëpisë gjithashtu mund të përfitojnë, pasi mineralet shtesë mbështesin rritjen e shëndetshme të gjetheve dhe vitalitetin e përgjithshëm të bimëve.
Si ta përdorim siç duhet ujin e patates?
Së pari duhet të ftohet plotësisht. Uji nuk duhet përdorur kurrë ndërsa është ende i ngrohtë. Temperaturat e larta mund të dëmtojnë rrënjët dhe të shkaktojnë stres për bimën.
Prandaj, rekomandohet të prisni që lëngu të ftohet në temperaturën e dhomës para se ta përdorni për ujitje.
Rregull i rëndësishëm: pa kripë dhe erëza
Një nga gabimet më të zakonshme është përdorimi i ujit në të cilin janë zier patatet me kripë. Ekspertët theksojnë se vetëm uji i pakripur është i përshtatshëm për bimët.
Kripa mund ta bëjë të vështirë për rrënjët të thithin ujin dhe lëndët ushqyese, dhe me kalimin e kohës mund të grumbullohet në tokë dhe të ndikojë negativisht në rritjen e bimëve. E njëjta gjë vlen edhe për ujin që përmban vaj, gjalpë ose aditivë të tjerë.