Gjatë bisedës zakonisht i kushtojmë më shumë vëmendje fytyrës, buzëqeshjes dhe shikimit të personit përballë. Megjithatë, ekspertët e gjuhës së trupit konsiderojnë se duart shpesh mund të tregojnë shumë më tepër sesa fjalët
Mënyra se si i mbajmë ato mund të sinjalizojë vetëbesim, kujdes, interes ose tension të brendshëm, edhe kur vetë nuk jemi të vetëdijshëm për këtë.
Natyrisht, asnjë gjest nuk duhet interpretuar i veçuar. Në gjuhën e trupit ndikojnë disponimi, zakonet, temperatura e ambientit dhe vetë situata në të cilën ndodhemi. Prandaj, ky test duhet parë si një mënyrë interesante për të kuptuar komunikimin joverbal dhe jo si një diagnozë psikologjike.
A. Njëra dorë mbi tjetrën
Nëse gjatë bisedës mbani njërën dorë mbi tjetrën para trupit, mund të lini përshtypjen e një personi të qetë dhe të përmbajtur.
Ky pozicion shpesh lidhet me vetëkontrollin dhe rezervën. Emocionet nuk i shfaqni lehtë, por zgjidhni me kujdes se kujt do t’ia tregoni. Në mjedisin profesional, ky gjest shpesh shoqërohet me seriozitet dhe profesionalizëm.
Nëse fytyra dhe shikimi janë të relaksuar, mund të lini përshtypjen e një personi të besueshëm. Por, nëse i gjithë trupi është i tendosur, i njëjti pozicion mund të sinjalizojë edhe tension të brendshëm.
B. Dora nën mjekër
Ky pozicion zakonisht merret nga njerëzit që analizojnë me kujdes atë që dëgjojnë.
Nuk nxirrni përfundime me nxitim, por vlerësoni argumentet, hollësitë dhe mënyrën se si flet bashkëbiseduesi. Nëse njëkohësisht mbani kontakt me sy, ka gjasa që tema t’ju interesojë vërtet.
Nëse shikimi largohet shpesh, mund të tregojë skepticizëm ose faktin se po vini në pikëpyetje atë që po dëgjoni.
C. Krahët e kryqëzuar
Krahët e kryqëzuar shpesh interpretohen si shenjë distance ose nevoje për mbrojtje.
Megjithatë, kjo nuk është gjithmonë e saktë. Ndonjëherë personi thjesht mund të ketë ftohtë ose ta ndiejë këtë pozicion më të rehatshëm.
Vetëm kur krahët e kryqëzuar shoqërohen me shpatulla të tendosura, tërheqje të trupit prapa ose shprehje serioze të fytyrës, mund të sinjalizojnë parehati ose mospajtim.
D. Gishtat e bashkuar të drejtuar lart
Ky pozicion krijon përshtypjen e vetëbesimit dhe kontrollit.
Shpesh përdoret nga njerëzit që i zgjedhin me kujdes fjalët dhe duan të tregojnë siguri në vendimet e tyre. Në mjedisin profesional lidhet shpesh me autoritetin dhe një paraqitje të matur.
Një buzëqeshje e lehtë e zbut seriozitetin e këtij gjesti, ndërsa një fytyrë serioze mund të krijojë përshtypjen e distancës.
E. Gishtat e bashkuar të drejtuar poshtë
Ky pozicion mund të përcjellë qetësi, takt dhe dëshirë për t’i lënë hapësirë bashkëbiseduesit.
Më shpesh përdoret nga persona që dëgjojnë me kujdes dhe rrallë i ndërpresin të tjerët.
Megjithatë, nëse shpatullat janë të ulura, zëri është i dobët dhe i pasigurt, ky gjest mund të lidhet me mungesë vetëbesimi ose tension të brendshëm.
F. Pëllëmba e hapur
Pëllëmba e hapur gjatë bisedës zakonisht lidhet me sinqeritetin, spontanitetin dhe dëshirën për komunikim të hapur.
Njerëzit që e përdorin shpesh këtë gjest duken më të afrueshëm dhe miqësorë, sidomos kur lëvizjet janë të qeta dhe të natyrshme.
Por, nëse lëvizjet janë të vrullshme, shumë të gjera ose tepër të shpeshta, ato mund të tregojnë emocion të shtuar ose nevojën për ta bindur me çdo kusht bashkëbiseduesin.
Gjuha e trupit nuk duhet interpretuar kurrë e izoluar
Ekspertët theksojnë se asnjë gjest i vetëm nuk mund të zbulojë me siguri se çfarë mendon ose ndien dikush.
Vetëm kur pozicioni i duarve shihet së bashku me shprehjen e fytyrës, shikimin, qëndrimin e trupit dhe mënyrën e të folurit, mund të krijohet një pamje më e plotë e komunikimit joverbal.
Prandaj, herën tjetër gjatë një bisede kushtojini vëmendje jo vetëm asaj që dikush thotë, por edhe mënyrës se si i përdor duart. Pikërisht këto detaje të vogla ndonjëherë mund të tregojnë më shumë sesa vetë fjalët. /Telegrafi/