Poezi nga: Eugenio Montale
Përktheu: Rita Oxha
Shpesh dhimbjen e të jetuarit e kam hasur:
ishte burimi i mekur që gurgullonte,
ishte vyshkja e gjethes
së tharë, ishte kali i shembur përtokë.
Nuk dija shumë, përveç mrekullisë
që zbulon pakëz indiferenca hyjnore:
ishte statuja në përgjumjen e
mesditës, dhe reja, dhe skifteri që ngrihej lart.
Burimi: telegrafi.com ↗