Nga rreth 20 specialistë para pesë vjetësh, Klinika e Otorinolaringologjisë në QKUK ka mbetur me rreth 9. Për disa ndërhyrje kirurgjikale, pacientët presin deri në afro dy vjet, ndërsa kërkesa e klinikës për mbi 10 specialistë të rinj është miratuar vetëm pjesërisht.
Klinika e Otorinolaringologjisë (ORL) në Qendrën Klinike Universitare të Kosovës po përballet me mungesë të theksuar të kuadrit specialistik, e cila ndikon në organizimin e punës, mbulimin e kujdestarive dhe trajtimin e pacientëve.
Para rreth pesë vjetësh, klinika kishte afërsisht 20 specialistë, ndërsa sot numri ka rënë në rreth nëntë. Prej tyre, dy nuk angazhohen në kujdestari për shkak të gjendjes shëndetësore. Përveç mungesës së stafit, sfidë mbetet edhe sigurimi i kapaciteteve të mjaftueshme profesionale për kryerjen e ndërhyrjeve komplekse kirurgjikale.
Për të përballuar këtë situatë, rreth 10 specialistë të rinj kanë shprehur gatishmërinë të kontribuojnë vullnetarisht në funksionimin e klinikës, përfshirë angazhimet gjatë orarit të rregullt dhe kujdestarive. Ky bashkëpunim, i mundësuar edhe nga mirëkuptimi i drejtorit të klinikës, ka ndihmuar në vazhdimësinë e shërbimit. Megjithatë, angazhimi vullnetar nuk mund të zëvendësojë nevojën për personel të mjaftueshëm dhe zgjidhje të qëndrueshme institucionale.
Pavarësisht se kërkesa e Klinikës së ORL-së ka qenë për mbi 10 specialistë të rinj, në konkurs janë miratuar vetëm katër pozita. Në kushtet kur klinika përballet me mungesë të stafit dhe pacientët për disa ndërhyrje presin deri në afro dy vjet, ky vendim ngre pikëpyetje mbi përshtatjen e numrit të pozitave të miratuara me nevojat reale të shërbimit.
Kontrasti bëhet më i dukshëm kur situata krahasohet me planifikimin e kuadrove në shërbimet e tjera. Në Klinikën e Reumatologjisë raportohen 13 specialistë dhe 14 shtretër. Sipas konfirmimit të drejtorit, kjo klinikë nuk kishte paraqitur kërkesë për pozita të reja, megjithatë është hapur konkurs për dy specialistë të rinj. Ndërkaq, në Kardiokirurgji janë paraparë katër pozita të reja.
Këto të dhëna shtrojnë një pyetje legjitime: mbi çfarë kriteresh përcaktohet numri i pozitave të reja dhe a po shpërndahen ato në përputhje me mungesën e specialistëve, ngarkesën e punës dhe nevojat e pacientëve?
Qëllimi nuk është të vihen klinikat kundër njëra-tjetrës, por të kërkohet transparencë në planifikimin e kuadrove shëndetësore. Në një sistem me burime të kufizuara, rekrutimi duhet të mbështetet në të dhëna konkrete, ngarkesën e punës, listat e pritjes dhe nevojat reale të secilit shërbim.
Kur një klinikë ka humbur më shumë se gjysmën e specialistëve që kishte para pesë vjetësh dhe pacientët presin deri në afro dy vjet për disa ndërhyrje, miratimi i vetëm katër pozitave të reja, përballë një kërkese për mbi dhjetë, kërkon sqarim institucional. Në fund, ata që preken më së shumti nga kjo situatë janë pacientët.