Të duash nuk do të thotë ta ndryshosh, ta mbikëqyrësh apo t’ia zgjidhësh çdo problem partnerit; besimi, kufijtë dhe mbështetja e shëndetshme janë thelbësore për një marrëdhënie të qëndrueshme
Ka marrëdhënie në të cilat duket se dashuria ekziston, por me kalimin e kohës bëhet gjithnjë e më e vështirë të jetohet pranë njëri-tjetrit. Gruaja pyet ku ishte ai, pse u vonua, me kë po shkruan dhe pse sërish hesht. Burri fillon të tërhiqet. Ajo e vëren këtë dhe e shton edhe më shumë kontrollin.
Kështu lind një paradoks: sa më shumë që gruaja frikësohet se mund ta humbasë burrin, aq më shumë mund të krijojë distancë mes tyre.
Sigmund Freud ka shkruar shumë për dëshirat, frikën dhe konfliktet e brendshme të njeriut. Jo të gjitha idetë e tij pranohen sot pa rezerva, ndërsa autorësia e disa citateve që i atribuohen atij është e diskutueshme. Megjithatë, disa mendime për marrëdhëniet vazhdojnë të nxisin reflektim edhe sot.
Thelbi është i thjeshtë: dashuria nuk duhet të shndërrohet në përpjekje për ta pushtuar, ndryshuar apo kontrolluar personin tjetër.
1. Mos u dashuroni me burrin që ende nuk ekziston
“Do të ndryshojë.”
Kjo shpresë mund të bëhet e dëmshme për një marrëdhënie. Gruaja e sheh burrin ashtu siç është, por njëkohësisht krijon në mendje një version të tij të ardhshëm – më të përgjegjshëm, më të suksesshëm, më të vëmendshëm, më romantik apo më bujar.
Pastaj mund të kalojnë vite duke u përpjekur që personi real t’i përshtatet figurës së krijuar në mendje.
Një i rritur nuk mund të ndryshojë vetëm për t’iu përshtatur skenarit të dikujt tjetër. Mund të pyesni, të shpjegoni, të tregoni çfarë nuk ju përshtatet, të vendosni kufij ose të largoheni. Por nuk mund ta jetoni jetën e dikujt tjetër në vend të tij.
Prandaj bëjini vetes një pyetje: “A do të qëndroja me këtë njeri edhe nëse ai, në fund, nuk do të ndryshonte?”
2. Kujdesuni për të, por mos u bëni nëna e tij
Pyeteni si i ka kaluar dita. Mbështeteni kur e ka të vështirë. Përqafojeni kur është i lodhur. Kjo është përkujdesje.
Por t’i kujtoni vazhdimisht një burri të rritur se çfarë duhet të veshë, çfarë duhet të blejë, kë duhet të telefonojë, kur duhet të flejë apo çfarë vendimesh duhet të marrë, është diçka krejt tjetër.
Në një moment, gruaja pushon së qeni partnere dhe merr rolin e prindit.
Ndihma mund t’i afrojë dy njerëz, por marrja e vazhdueshme përsipër e përgjegjësive të tjetrit mund të krijojë varësi dhe t’i lodhë të dy.
3. Mos ia hiqni të drejtën që t’i zgjidhë vetë problemet
Kur e duam dikë, është e natyrshme të dëshirojmë t’ia zgjidhim çdo problem. Ka përjetuar një dështim, menjëherë vrapojmë për ta ndihmuar. Është grindur me dikë, tashmë po mendojmë për zgjidhjen. Ka një problem – ne kemi dhjetë këshilla gati.
Në këtë mënyrë duam t’i themi: “Jam këtu për ty.”
Por ndonjëherë më fuqishëm tingëllon: “Jam këtu për ty, por besoj se mund ta përballosh edhe vetë këtë.”
Mbështetja nuk do të thotë se duhet të bëjmë gjithçka në vend të personit tjetër. Ndonjëherë mbështetja e vërtetë është pikërisht t’i tregojmë dikujt se besojmë në aftësinë e tij për t’u përballur me vështirësitë.
4. Mos e shndërroni dashurinë në sistem kontrolli
“Gruaja nuk duhet ta dobësojë burrin, por ta bëjë të ndihet i qetë.” – citat që i atribuohet Frojdit.
Edhe nëse e lëmë mënjanë çështjen e autorësisë së kësaj fjalie, mesazhi i saj është interesant. Imagjinoni që dikush, sapo hyn në shtëpi, dëgjon:
“Ku ishe?”
“Pse nuk u lajmërove?”
“Kush të shkroi?”
“Pse je kaq i heshtur?”
Pas shumë pyetjeve të tilla shpesh fshihen frika, pasiguria dhe nevoja për kontroll.
Kontrolli mund ta qetësojë përkohësisht personin që kontrollon, por te pala tjetër, me kalimin e kohës, mund të krijojë ndjesinë se nuk i besohet.
Besimi nuk do të thotë se duhet të dini çdo hap të partnerit. Do të thotë që dashurinë të mos e ktheni në mbikëqyrje.
Një marrëdhënie e shëndetshme nuk kërkon kontroll të vazhdueshëm, prova pa fund apo përpjekje për ta formësuar tjetrin sipas pritshmërive tona. Ajo u jep të dyve të drejtën të jenë vetvetja.
Dhe ndoshta pikërisht këtu qëndron dallimi i madh mes dashurisë dhe frikës nga vetmia.
“Qëllimi i jetës është dashuria.” – citat që i atribuohet Sigmund Freud-it. /Telegrafi/