KORREKT / SOT20 nëntor 2026
Botimi digjital / Kontakt
KORREKT PRESS

QARTË. ÇDO DITË.Lajmet që kanë rëndësi.

KORREKT PRESS / KËRKIM

Gjej lajmin që të intereson.

Shkruaj të paktën 2 shkronja për të kërkuar në titujt e lajmeve.

Rezultate gjatë shkrimit
Lajme

Kur Kurti blen paqen sociale me paratë e së ardhmes

Kur Kurti blen paqen sociale me paratë e së ardhmes

Albin Kurti duhet ta kuptojë se qeverisja nuk është garë se kush mund të shpallë më shumë masa sociale dhe kush mund të premtojë më shumë para për kategori të ndryshme. Qeverisja është përgjegjësi për të ardhmen e vendit. E ardhmja nuk ndërtohet me transfere parash kesh, por me investime, arsim cilësor, shëndetësi funksionale, infrastrukturë moderne dhe ekonomi konkurruese.

Albin Kurti ka gjetur një mënyrë interesante për ta menaxhuar pushtetin: kur nuk arrin të dëshmojë rezultate në zhvillimin e vendit, përpiqet ta kompensojë këtë me para që ua shpërndan qytetarëve. Kur nuk ka përfunduar projektet e premtuara, paralajmëron rritje pagash. Kur nuk ka arritur të ndërtojë infrastrukturën që ka premtuar, shpall rritje të shtesave për fëmijë. Kur mungojnë rezultatet që do të duhej të ndryshonin jetën e qytetarëve për një kohë të gjatë, ofron zgjidhje të shpejta dhe afatshkurtra.

Kjo është logjika e një politike që e ngatërron qeverisjen me menaxhimin e pakënaqësisë. Pikërisht këtu qëndron problemi me qasjen e Vetëvendosjes dhe të Albin Kurtit: po blehet paqja sociale, ndërsa çmimin e kësaj strategjie po e paguan zhvillimi i Kosovës.

Buxheti për vitin 2027, në vlerë prej rreth 4.27 miliardë eurosh, është prezantuar nga Kurti si buxhet i transformimit ekonomik, i investimeve kapitale dhe i realizimit të premtimeve. Ai e prezantoi atë si buxhet historik, duke paralajmëruar mbi një miliard euro investime kapitale, pagë të 13-të për punëtorët e sektorit publik, rritje të koeficientit të pagave dhe shtim gradual të shtesave për fëmijë.

Në shikim të parë, kjo duket si një ofertë bujare. Por buxheti nuk duhet të gjykohet vetëm nga shifrat që tingëllojnë mirë dhe nga përfitimet që mund të komunikohen lehtë në rrjetet sociale. Duhet të gjykohet nga ajo që ndryshon në jetën e qytetarëve, nga projektet që përfundojnë, nga infrastruktura që ndërtohet dhe nga kapacitetet që krijohen për ekonominë e vendit.

Një buxhet mund të jetë gjithnjë e më i madh, por kjo nuk do të thotë domosdoshmërisht se një shtet po bëhet gjithnjë e më i zhvilluar.

Kur analizohen zotimet e qeverisë, dallimi ndërmjet propagandës dhe realitetit bëhet shumë më i madh. Premtimet që nuk janë realizuar nuk mund të fshihen duke u shpallur premtime të reja. As nuk mund të konsiderohet sukses qeverisës fakti që buxheti është më i madh se ai i vitit paraprak, nëse qytetarët vazhdojnë të presin për projekte që janë paralajmëruar prej vitesh.

Një pjesë e projekteve infrastrukturore që Kurti i përmendi në Kuvend për vitin 2027 nuk paraqiten si projekte që do të përfundojnë, por si punë përgatitore që duhet të nisin. Kjo vlen për projekte të rëndësishme rrugore, përfshirë Unazën e Jashtme të Prishtinës, segmentin Duhël-Banullë dhe Autostradën e Dukagjinit. Edhe për ndërtimin e pendave të reja kryeministri foli për fillimin e punimeve pasi të përfundojnë projektet dhe dokumentacioni përkatës.

Pra, edhe pas gjithë këtyre viteve në pushtet, qytetarëve u kërkohet të presin edhe më tutje. Projektet që duhej të ishin pjesë e zhvillimit konkret të vendit vazhdojnë të mbeten në fazën e përgatitjeve, ndërsa qeveria kërkon duartrokitje për paralajmërimet e radhës.

Ndarja e mjeteve për investime kapitale nuk është e njëjtë me realizimin e tyre. Një miliard euro në letër nuk janë një miliard euro investime të përfunduara. Nuk janë kilometra rrugë të ndërtuara, shkolla të reja, spitale funksionale, ujësjellës të përfunduar apo vende të reja pune. Janë vetëm një mundësi buxhetore, suksesi i së cilës matet me atë që ndërtohet, e jo me atë që shkruhet në dokumente.

Qeveria e ka shumë më të lehtë të komunikojë rritjen e shtesave, pagën e 13-të apo rritjen e pagave, sesa të shpjegojë pse projektet e premtuara nuk janë realizuar. Përfitimet sociale kanë efekt të menjëhershëm dhe të dukshëm. Qytetari i sheh paratë në llogarinë e tij, ndërsa qeveria e sheh këtë si sukses politik. Por, kjo nuk e zgjidh problemin e mungesës së zhvillimit ekonomik.

Nuk ka asgjë të keqe që familjet të mbështeten, që fëmijët të marrin shtesa më të mëdha apo që punëtorët e sektorit publik të paguhen më mirë. Përkundrazi, këto janë përgjegjësi të shtetit. Por problemi fillon kur këto masa shndërrohen në boshtin kryesor të politikës qeveritare dhe përdoren si zëvendësim për investimet që krijojnë zhvillim afatgjatë.

Një shtet nuk mund ta ndërtojë të ardhmen duke shpërndarë vetëm para nga buxheti. Duhet të krijojë kushte që njerëzit të fitojnë më shumë, që bizneset të rriten, që investitorët të vijnë, që prodhimi të shtohet dhe që ekonomia të mos varet gjithnjë nga shpenzimi i parasë publike.

Kurti duket se ka zgjedhur një model tjetër. Në vend të një politike që qytetarëve u ofron perspektivë ekonomike, po ndërton një politikë të varësisë nga përfitimet buxhetore. Në vend të një ekonomie që krijon vlerë, promovon një ekonomi ku shteti shfaqet si shpërndarës kryesor i parave. Kjo mund të prodhojë kënaqësi të përkohshme, por nuk krijon domosdoshmërisht mirëqenie të qëndrueshme.

Është një mënyrë për ta blerë paqen sociale, për ta mbajtur të kënaqur një pjesë të elektoratit dhe për t'i dhënë qeverisë mundësinë që mungesën e rezultateve ta mbulojë me njoftime për rritje të reja. Por, kjo paqe ka kosto. Kostoja është koha e humbur, projektet e parealizuara, infrastruktura e munguar dhe mundësitë ekonomike që Kosova nuk po arrin t'i shfrytëzojë.

Edhe më problematike është se kjo strategji nuk shoqërohet me llogaridhënie serioze për premtimet e mëparshme. Ku janë projektet që u paralajmëruan me aq pompozitet? Pse nuk u realizuan? Kush mban përgjegjësi për vonesat? Sa para janë shpenzuar për projekte që kanë mbetur në letër? Dhe, mbi të gjitha, pse realizimi i tyre nuk është reflektuar në mënyrë bindëse në planifikimin e ri buxhetor?

Këto janë pyetje që nuk marrin përgjigje me konferenca për media, me video promovuese ose me postime në Facebook. Qytetarët kanë të drejtë të kërkojnë rezultate, jo vetëm premtime të ricikluara.

VV’ja erdhi në pushtet duke e ndërtuar identitetin politik mbi kritikën ndaj qeverive të mëparshme. Premtonte ndryshim të madh, institucione më efikase, zhvillim ekonomik, drejtësi dhe luftim të korrupsionit. Pas gjithë kësaj kohe, nuk mund të vazhdojë të sillet sikur është opozitë që vetëm po i kritikon të tjerët. Tashmë është përgjegjëse për rezultatet dhe dështimet e veta.

Albin Kurti duhet ta kuptojë se qeverisja nuk është garë se kush mund të shpallë më shumë masa sociale dhe as se kush mund të premtojë më shumë para për kategori të ndryshme. Qeverisja është përgjegjësi për të ardhmen e vendit. Dhe e ardhmja nuk ndërtohet me transfere parash kesh, por me investime, arsim cilësor, shëndetësi funksionale, infrastrukturë moderne dhe ekonomi konkurruese.

Nëse qeveria vazhdon ta masë suksesin me shumën e parave që shpërndan, e jo me vlerën që krijon, atëherë Kosova rrezikon të mbetet peng i një modeli të shtrenjtë, por jo domosdoshmërisht zhvillimor.

Paqja sociale e blerë me para publike nuk është zhvillim. Është vetëm shtyrje e pakënaqësisë për një ditë tjetër. Kur të vijë ajo ditë, qytetarët do të kuptojnë se kanë marrë disa euro më shumë, por vendi i tyre nuk ka ecur aq sa u ishte premtuar. Kurti mund të blejë kohë me para të buxhetit, por nuk mund ta blejë pafundësisht besimin e qytetarëve. Premtimet nuk ndërtojnë shtete. Rezultatet po.

Lista jote

Lexo më vonë.

Artikujt e ruajtur në këtë pajisje.

Ende nuk ke ruajtur artikuj. Hap një lajm dhe shtyp “Ruaj”, për ta lexuar më vonë.