KORREKT / SOT19 nëntor 2026
Botimi digjital / Kontakt
KORREKT PRESS

QARTË. ÇDO DITË.Lajmet që kanë rëndësi.

KORREKT PRESS / KËRKIM

Gjej lajmin që të intereson.

Shkruaj të paktën 2 shkronja për të kërkuar në titujt e lajmeve.

Rezultate gjatë shkrimit
Showbiz

Pse disa fëmijë e kanë të vështirë të krijojnë shoqëri?

Pse disa fëmijë e kanë të vështirë të krijojnë shoqëri?

Shoqërimi është aftësi që zhvillohet me kohë. Disa fëmijë i afrohen lehtë grupit, ndërsa të tjerë kanë nevojë të vëzhgojnë para se të përfshihen. Të qenët i qetë nuk është vetvetiu problem. 

Çfarë duhet të dimë? 

Vështirësitë mund të lidhen me temperamentin, ndryshimin e mjedisit, përvojat e refuzimit, dallimet në komunikim ose ankthin. Në moshat e vogla loja paralele është e zakonshme; aftësitë për të ndarë lodrat dhe për të negociuar zhvillohen gradualisht. 

Çfarë mund të bëjmë në praktikë? 

Ndihmoni duke organizuar takime të shkurtra me një fëmijë tjetër, me aktivitete të strukturuara si ndërtimi me kuba ose vizatimi. Praktikoni fraza të thjeshta: «A mund të luaj edhe unë?» dhe «A do ta bëjmë bashkë?» Pa e detyruar të bëhet menjëherë pjesë e grupit. 

Kur duhet të kërkojmë ndihmë ose të tregojmë kujdes? 

Nëse fëmija ndihet vazhdimisht i përjashtuar, frikësohet nga kopshti ose shkolla, ose ka vështirësi të dukshme në komunikim, bisedoni me edukatoren dhe pediatrin. Mbështetja duhet të përshtatet me nevojat e fëmijës. 

Sipas CDC, aftësitë sociale zhvillohen në etapa dhe vëzhgimi i zhvillimit ndihmon të identifikohen nevojat për mbështetje. 

Disa fëmijë hyjnë lehtë në lojë me të tjerët, ndërsa disa kanë nevojë për më shumë kohë për të vëzhguar grupin. Temperamenti, mosha, përvoja në kopsht, gjuha dhe ndryshimet në mjedis ndikojnë në mënyrën si krijohen miqësitë. Vështirësia për të bërë shokë nuk do të thotë automatikisht se ka një problem zhvillimor. 

Prindi mund të organizojë takime të shkurtra me një fëmijë tjetër, të praktikojë fjali të thjeshta si “A mund të luaj edhe unë?” dhe të ndihmojë në zgjidhjen e konflikteve pa ndërhyrë në çdo moment. Mos e etiketoni fëmijën si “i turpshëm” përpara të tjerëve. Nëse ka izolim të vazhdueshëm, ankth të madh ose vështirësi të tjera në komunikim, bisedoni me edukatorin dhe pediatrin. 

Qëllimi nuk është që çdo fëmijë të ketë shumë shokë. Disa ndihen mirë me një ose dy miqësi të afërta. Vlerësoni nëse fëmija ndihet i sigurt dhe i pranuar, jo vetëm sa ftesa merr. Një marrëdhënie e qëndrueshme mund të jetë më e rëndësishme sesa pjesëmarrja në një grup të madh. 

Disa fëmijë hyjnë lehtë në lojë me të tjerët, ndërsa të tjerë kanë nevojë të vëzhgojnë për një kohë para se të afrohen. Temperamenti i rezervuar nuk është vetvetiu problem. Vështirësitë mund të lidhen me ndrojtjen, ndryshimin e mjedisit, përvojat e mëparshme ose me aftësi sociale që ende po zhvillohen. 

Prindi mund të krijojë takime të shkurtra me një fëmijë tjetër, në vend të grupeve të mëdha, dhe të propozojë aktivitete me rregulla të thjeshta. Luajtja e roleve në shtëpi mund ta ndihmojë fëmijën të praktikojë fjali si “A mund të luaj edhe unë?” ose “A do ta ndërrojmë lodrën?”. Lavdëroni përpjekjen, jo vetëm rezultatin. 

Nëse fëmija është vazhdimisht i izoluar, ka frikë të madhe nga bashkëmoshatarët ose përjeton përjashtim e ngacmim, bisedoni me edukatorin apo mësuesin. Synimi nuk është ta ndryshojmë personalitetin e fëmijës, por t’i ofrojmë mundësi të sigurta për lidhje shoqërore. 

Lista jote

Lexo më vonë.

Artikujt e ruajtur në këtë pajisje.

Ende nuk ke ruajtur artikuj. Hap një lajm dhe shtyp “Ruaj”, për ta lexuar më vonë.