Mourinho beson se disiplina taktike dhe imagjinata mund të bashkëjetojnë.
Sipas kësaj filozofie, skuadra duhet të ketë një strukturë të qartë, por edhe futbollistë që janë në gjendje të dalin nga pozicionet e tyre për të shfrytëzuar hapësirat.
Arda Güler, Jude Bellingham dhe Bernardo Silva shihen si lojtarë që mund të bëjnë diferencën në këtë aspekt.
Ata kanë aftësinë të marrin topin mes linjave, të ndryshojnë ritmin e lojës dhe të krijojnë zgjidhje në hapësira të ngushta.
Ideja e Mourinhos nuk është t’ua kufizojë kreativitetin, por ta vendosë atë në shërbim të skuadrës.
Reali ka shumë mënyra për të sulmuar
Sipas Marca, Real Madridi ka treguar se mund të rrezikojë kundërshtarët në mënyra të ndryshme: përmes kundërsulmeve të shpejta, aksioneve individuale, goditjeve standarde, krosimeve dhe gjuajtjeve nga distanca.
Shifrat në Santiago Bernabéu e dëshmojnë fuqinë sulmuese të madrilenëve.
Reali i ka fituar të shtatë ndeshjet e para në shtëpi, duke shënuar 23 gola, mesatarisht 3.29 për takim.
Për të gjetur një bilanc më të mirë shënimi në shtatë ndeshjet e para si vendas, duhet kthyer te sezoni 2011/12, kur madrilenët shënuan 26 gola.
El Clásico, testi i vërtetë për Mourinhon
Sfida ndaj Barcelonës do të jetë një provë e rëndësishme për planin taktik të portugezit.
Reali duhet ta dëshmojë se mund ta ruajë fuqinë sulmuese edhe jashtë Bernabéut, kundër një kundërshtari që e vë në provë çdo vendim në fushë.
Mourinho dëshiron t’u japë lojtarëve kreativë lirinë për të vendosur ndeshjet, por kjo liri duhet të mbështetet nga organizimi taktik.
Në fund, pyetja është nëse ekuilibri mes disiplinës dhe talentit individual do t’i mjaftojë Real Madridit për ta mposhtur Barcelonën në El Clásico. /Zëri