Poezi nga: Manoel de Barros
Përktheu: Maksim Rakipaj
Koha shkon vetëm përpara.
Ne lindemi, rritemi, plakemi
dhe vdesim.
Për të mos vdekur, ja shkenca e poezisë:
Lidhe kohën pas një shtylle!
Dhe shto pastaj: ditën
që jeta do të ma shpifë
boll të zgjidh kohën nga shtylla!
Burimi: telegrafi.com ↗