Një aeroplan luftarak krejt i ri u ngrit nga një pistë në Bavari për herë të parë këtë javë, dhe turma e vogël që e shikonte të ngjitej në qiell kuptoi diçka që një person mesatar, duke parë një titull, mund të mos e kuptonte: ky fluturim i vetëm sapo i siguroi forcës ajrore të Gjermanisë edhe 20 deri në 30 vjet rëndësi në mbrojtjen evropiane, në një moment kur programi i zëvendësimit të gjeneratës së ardhshme të kontinentit po lëkundet keq.
Aeroplani është Eurofighter Typhoon i parë i ndërtuar sipas standardit të ri të Gjermanisë “Tranche 4”, i prodhuar sipas një përpjekjeje kombëtare prokurimi që Luftwaffe e quan Projekti Quadriga, dhe fluturimi i tij i parë këtë javë shënon momentin kur vite pune projektimi, testimi dhe grindjesh politike për paratë më në fund u shndërruan në një avion që fluturon me fuqinë e vet, transmeton Telegrafi.
Airbus Defence and Space, kompania evropiane e hapësirës ajrore që monton Eurofighterët gjermanë në fabrikën e saj në Manching pranë Mynihut, konfirmoi këtë moment historik në një postim në mediat sociale, duke shtuar se dërgesat e para për Luftwaffe, forcën ajrore të Gjermanisë, mbeten në rrugën e duhur për më vonë këtë vit.
I konceptuar në vitet 1980 dhe duke fluturuar në mënyrë operative që nga viti 2003, Typhoon është një avion luftarak supersonik me dy motorë, i ndërtuar bashkërisht nga Gjermania, Mbretëria e Bashkuar, Italia dhe Spanja, dhe mbetet shtylla kurrizore e disa forcave ajrore evropiane edhe pse avionë të rinj të fshehtë kanë hyrë në shërbim diku tjetër.
Aeroplani fuqizohet nga dy motorë Eurojet EJ200, secili prej të cilëve prodhon afërsisht 90 kilonjutonë shtytje në modalitetin e djegies pasuese, duke i dhënë atij fuqi të mjaftueshme për të mbështetur fluturimin supersonik pa djegur vazhdimisht karburant në modalitetin e djegies pasuese, një tipar i rrallë i quajtur superkruise që pak aeroplanë luftarakë në botë mund ta krahasojnë.
Gjermania aktualisht fluturon me rreth 138 Eurofighter që përfshijnë tre standarde të mëparshme prodhimi, të quajtura Tranche 1 deri në Tranche 3, dhe më i vjetri prej tyre, aeroplanët reaktivë Tranche 1, kanë fluturuar që nga fillimi i viteve 2000 dhe mbajnë sensorë dhe armë shumë më të kufizuara sesa ato që do të sjellë aeroplani më i ri.
Aeroplani është i pajisur me një lloj të ri radari të quajtur një Radar Aktiv i Skanuar Elektronikisht, ose AESA, një teknologji që zëvendëson antenë e vjetër të radarit që rrotullohet mekanikisht me një panel të fiksuar të përbërë nga qindra transmetues të vegjël, secili prej të cilëve është në gjendje të drejtojë rrezen e radarit elektronikisht në mikrosekonda në vend që ta rrotullojë fizikisht një antenë.
Ky ndryshim i lejon aeroplanit të gjurmojë njëkohësisht shumë objektiva, të kalojë më shpejt midis skanimit të qiellit dhe skanimit të tokës dhe t’i rezistojë bllokimit të armikut shumë më efektivisht sesa mund të bënte ndonjëherë sensori origjinal i Eurofighter.
Versioni gjerman i këtij radari quhet ECRS Mk 1, i ndërtuar nga kompania gjermane e sensorëve Hensoldt, dhe avionët e parë do të mbërrijnë me atë që inxhinierët e quajnë një konfigurim Step 0, në thelb radari i mëparshëm standard i eksportit i pajisur me një antenë të përmirësuar, përpara se të vijë një version më i avancuar Step 1 duke filluar nga mesi i vitit 2027, sipas Aviation Week, i cili ka ndjekur nga afër orarin e testimit të programit.
Gjermania bëri porosinë e saj për 38 aeroplanë të tillë Tranche 4 në nëntor 2020, të ndarë në afërsisht 30 variante luftarakë me një vend dhe tetë variante stërvitore me dy vende, sipas Janes, dhe aeroplanët kanë për qëllim të zëvendësojnë drejtpërdrejt të njëjtin numër avionësh më të vjetër Tranche 1 të Luftwaffe në bazë të çmimit një për një.
Berlini nuk u ndal me kaq. Në fund të vitit të kaluar, Gjermania nënshkroi një kontratë të veçantë për 20 Eurofighter shtesë Tranche 5, duke e çuar totalin e porosive të reja të vendit në rreth 58 aeroplanë të planifikuar për dorëzim në vitet 2030, pjesë e një rritjeje më të gjerë të kërkesës për Eurofighter që ka parë gjithashtu Spanjën dhe Italinë të bëjnë porositë e tyre pasuese dhe Turqinë të nënshkruajë si një klient të ri eksporti.
Fillimisht, Gjermania kishte planifikuar që rëndësia e Eurofighter të zbehej pas afërsisht vitit 2040, pasi Sistemi i Ajrit të Luftimit të Ardhshëm, një program i përbashkët evropian me Francën dhe Spanjën për të ndërtuar një luftëtar të padukshëm të gjeneratës së ardhshme, pritej të merrte përsipër si avioni kryesor luftarak i Luftwaffe.
Ky program është përballur me mosmarrëveshje serioze financiare dhe politike në muajt e fundit, dhe me të ardhmen e tij vërtet të pasigurt, vendimi i Gjermanisë për të vazhduar investimet e mëdha në Eurofighters të përmirësuar duket më pak si një urë drejt diçkaje më të re dhe më shumë si një sigurim kundër mundësisë së shembjes së urës.
Zyrtarët kanë konfirmuar gjithashtu se avionët Tranche 4 përfundimisht do të mbajnë Taurus KEPD 350, një raketë me rreze të gjatë veprimi të aftë për të goditur objektiva nga shumë përtej rrezes së shumicës së sistemeve të mbrojtjes ajrore, duke i dhënë Typhoon-it të përmirësuar një aftësi goditjeje që shkon shumë më tej se aeroplanët që Gjermania ka fluturuar gjatë dy dekadave të fundit. /Telegrafi/
– YouTube www.youtube.com